Tyryns
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
![]() | |
Państwo | ![]() |
---|---|
Typ | kulturowy |
Spełniane kryterium | I, II, III, IV, VI |
Numer ref. | 941 |
Region[b] | Europa i Ameryka Północna |
Historia wpisania na listę | |
Wpisanie na listę | 1999 na 23. sesji |
Położenie na mapie Grecji (c) Lencer, CC BY-SA 3.0 | |
![]() | |
Tyryns[1] (gr. Τίρυνθα, Tíryntha trl., Tirinta trb.) – cytadela z czasów kultury mykeńskiej, położona na Peloponezie. W miejscu tym już w III tysiącleciu p.n.e. znajdowała się osada. Achajowie zbudowali tu swoją twierdzę w XIV–XIII wiek p.n.e. Tyryns został zdobyty przez Dorów około 1100 p.n.e. Około 470 p.n.e. cytadela została zniszczona przez Argejczyków.
Wykopaliska w Tyrynsie prowadzone były początkowo przez Heinricha Schliemmanna (1884–1885), na początku XX wieku kontynuowane przez Wilhelma Dörpfelda, wznowione w 1963 roku przez archeologów greckich.
W wyniku prowadzonych prac badawczych ustalono, że twierdza była trzykrotnie rozbudowywana. W ostatniej fazie, z XIII wieku p.n.e. zajmowała obszar około 20 000 m², o mocno wydłużonym obrysie (długość ok. 300 m i szerokość 80 m). Potężne mury cyklopowe otaczały położony na wzgórzu pałac oraz liczne domy, ośrodek kultowy z małą świątynią. Mury obronne zbudowane były z ogromnych bloków wapiennych o masie dochodzącej do 12 ton, ich wysokość przekraczała 8 m a szerokość dochodziła do 17 m. W nich umieszczono dwa „bastiony” z komorami służącymi jako magazyny. Komory połączone były galerią przykrytą sklepieniem pozornym. Wejście główne znajdowało się we wschodniej części murów. Przejście na dziedziniec prowadziło przez dwie warowne bramy i propyleje.
Kompleks pałacowy odgrodzony był od dziedzińca wewnętrznym murem obronnym. Dziedziniec pałacowy otaczał z trzech stron perystyl. Megaron umieszczono naprzeciwko wejścia. Jego ściany i część posadzek zdobiły freski. Pośrodku umieszczono palenisko a dach w jego pobliżu podtrzymywały cztery kolumny. W skład kompleksu pałacowego wchodziły także dwa mniejsze megarony i łazienka, umieszczone po wschodniej stronie zabudowań, pomieszczenia gospodarcze i duża cysterna na wodę.
W 1999 roku stanowiska archeologiczne w Mykenach i Tyrynsie zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO[2].
Malowidła z Tyrynsu
Damy na przejażdżce rydwanem – fresk z megaronu w Tyrynsie, ok. 1200 r. p.n.e.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Polska nazwa urzędowa, określona przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych
- ↑ UNESCO: Archaeological Sites of Mycenae and Tiryns (ang.). [dostęp 2017-03-06].
Media użyte na tej stronie
Flag of the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)
Reconstructed fresco of a chariot transporting two Mycenaean women from Tiryns
(c) Napoleon Vier, CC-BY-SA-3.0
eigen werktekening nl: Plattegrond van de burcht van Tiryns. [1] Hellende toegangsweg - [2] Vestingpoorten - [3] Kazematten - [4] Hofpoorten - [5] Centrale paleisplein - [6] Woonhuis ("Megaron") en aanpalende gebouwen - [7] Uitvalspoort - [8] Middenburcht - [9] Benedenburcht (vluchtburcht)
en: Floor plan of Tiryns Castle. [1] Sloping access road - [2] Fortress gates - [3] Casemates - [4] Hofpoorten - [5] Central Palace Square - [6] House ("Megaron") and adjoining buildings - [7] Exit gate - [8] Middenburcht - [9] Lower castle (flight castle)Autor: Tkoletsis, Licencja: CC BY-SA 3.0
Wall painting fragments with a representation of a wild boar hunt. From the later Tiryns palace. National Archaeological Museum of Athens.
(c) Lencer, CC BY-SA 3.0
Location map of Greece
Equirectangular projection, N/S stretching 120 %. Geographic limits of the map:
- N: 42.0° N
- S: 34.6° N
- W: 19.1° E
- E: 29.9° E
General View of Tiryns in Greece.