Toporzyskowe
Państwo | |
---|---|
Położenie | |
Pasmo | |
Wysokość | 770–800 m n.p.m. |
Zagospodarowanie | łąka |
![]() |
Toporzyskowe[1], Toporzysko[2], Toporzyskowo[3] – polana w Pieninach. Znajduje się na głównym grzbiecie Pienin Czorsztyńskich, na grzbietowych partiach Czoła oraz górnej części jego stoków północnych i południowych. Dolną częścią polany biegnie niebieski szlak turystyczny[2].
Polana notowana była w dokumentach już w 1621 roku[3]. Położona jest na wysokości około 770–800 m. Najwyższa część polany to prawie płaska rówień, stoki po jej obydwu stronach są lekko nachylone[1]. Jest dobrym punktem widokowym. Józef Nyka w przewodniku pisał: Widoki na Nową Górę i Trzy Korony są imponujące[3]. Za około 30-metrowej szerokości pasem lasu poniżej dolnej części stoków północnych znajduje się duża polana Wydziorki. Po zachodniej stronie grzbietowej równi polany Toporzyskowe, za niewiele szerszym pasem lasu, u północnych podnóży Nowej Góry jest polana Zakoczył[1].
Dzięki specyficznym warunkom glebowym, klimatycznym i geograficznym łąki i polany Pienińskiego Parku Narodowego były siedliskiem bardzo bogatym gatunkowo. Rosły na nich także liczne gatunki storczyków. Zmiana lub zaprzestanie ich użytkowania sprawiło, że zmniejszyła się ich różnorodność gatunkowa. W latach 1987–1988 na polanie Toporzyskowe zanotowano występowanie rzadkiego gatunku storczyka podkolan zielonawy (Plantanthera chlorantha)[4]. Nie potwierdzono jednak występowania wcześniej tu notowanego dwulistnika muszego Ophrys insectifera[5]. W 2012 r. znaleziono tu zagrożony wyginięciem gatunek grzyba koronicę ozdobną Sarcosphaera coronaria, a w 2020 r. wymierającego grzyba kolczakówkę niebieskawą Hydnellum caeruleum[6].
Polana znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego. Przebiega przez nią granica między miejscowościami Krościenko nad Dunajcem (stok północny) i Sromowce Niżne (stok południowy) w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim[1].
Szlak turystyki pieszej
Czorsztyn – zbocza Macelaka – Czoło – przełęcz Szopka – Trzy Korony. Jest to fragment szlaku (Tarnów – Wielki Rogacz) biegnący wzdłuż głównego grzbietu Pienin Właściwych[2].
Przypisy
- ↑ a b c d Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [dostęp 2021-10-25] .
- ↑ a b c Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008 .
- ↑ a b c Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8 .
- ↑ Małgorzata Jagiełło , Storczyki łąk i polan Pienińskiego Parku Narodowego, „Pieniny – Przyroda i Człowiek”, 2, 1992, s. 43–49 .
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6 .
- ↑ Anna Kujawa , Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska , Izabela L. Kałucka (red.), Grzyby chronione Polski. Rozmieszczenie, zagrożenia, rekomendacje ochronne, Poznań: Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego Polskiej Akademii Nauk, 2020, ISBN 978-83-938379-8-4 .
Media użyte na tej stronie
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Relief Location map of Lesser Poland Voivodeship, Poland. Geographic limits of the map:
- N: 50.59 N
- S: 49.07 N
- W: 18.92 E
- E: 21.55 E
Niebieski szlak turystyczny.