Tw12
| ||
![]() Tw12-12 w skansenie w Chabówce | ||
Producent | StEG Wien | |
Lata budowy | 1911-1921 | |
Układ osi | E | |
Wymiary | ||
Masa pustego parowozu | 39 000 kg | |
Masa służbowa | 69 400 kg | |
Długość | 10 861 mm | |
Długość z tendrem | 17 284 mm | |
Wysokość | 4 570 mm | |
Średnica kół napędnych | 1260 mm | |
Napęd | ||
Trakcja | parowa | |
Typ tendra | 16 Cl1 | |
Ciśnienie w kotle | 14 at | |
Powierzchnia ogrzewalna kotła | 137,8 m² | |
Powierzchnia przegrzewacza | 31,0 m² | |
Powierzchnia rusztu | 3,4 m² | |
Średnica cylindra | 590 mm | |
Skok tłoka | 632 mm | |
Parametry eksploatacyjne | ||
Prędkość konstrukcyjna | 50 km/h | |
Portal ![]() |
Tw12 – polskie oznaczenie austriackiego parowozu towarowego serii (kkStB/BBÖ) 80.
Historia
Parowóz ten został wprowadzony do użytku na kolejach austriackich w 1909 roku jako ulepszona wersja parowozu Tw11. W odróżnieniu od poprzedniej wersji posiadał silnik bliźniaczy, który wykorzystywał parę przegrzaną. Maszyna zaprojektowana została przez Karla Gölsdorfa z przeznaczeniem wykorzystania jej na trasach górskich. Produkowana była w latach 1911-1921. W okresie międzywojennym na PKP pracowało 14 maszyn tej serii. Po II wojnie światowej polskie koleje posiadały 12 takich parowozów. Parowóz Tw12-12 znajduje się w skansenie w Chabówce.
Dane techniczne[1]
- średnica cylindrów – 590 mm
- skok tłoka – 632 mm
- średnica kół napędnych – 1260 mm
- ciśnienie pary w kotle – 14 at
- powierzchnia ogrzewalna kotła – 137,8 m²
- powierzchnia przegrzewcza – 31,0 m²
- powierzchnia rusztu – 3,4 m²
- masa służbowa – 69,4 t
- prędkość konstrukcyjna – 50 km/h
- tender serii – 16 Cl1
- pojemność skrzyni na wodę – 16,0 m³
- pojemność skrzyni na węgiel – 6,0 t
- masa pustego parowozu – 39,0 t
Przypisy
- ↑ Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1988, s. 24.
Media użyte na tej stronie
Autor: Tomasz Górny (Nemo5576), Licencja: CC BY-SA 4.0
Lokomotywa parowa Tw12-12. Eksponat Skansenu w Chabówce.