USS Seawolf (SSN-21)

USS Seawolf (SSN-21)
Ilustracja
Klasaokręt podwodny
TypSeawolf
Historia
StoczniaElectric Boat
Położenie stępki25 października 1989
Wodowanie24 czerwca 1995
 US Navy
Wejście do służby19 lipca 1997
Los okrętuw służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

7500 długich ton
9100 długich ton
Długość108 metrów
Szerokość12,2 metra
Zanurzenie testowe610 metrów
Materiał kadłubaHY-100
Napęd
• 1 reaktor S6W
• 2 turbiny
• pędnik o mocy 54 000 KM
• jeden podwodny silnik zapasowy Westinghouse
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu
taktyczna

20 węzłów
35 węzłów
25 węzłów
Sensory
• aktywny i pasywny system
  sonarowy AN/BOQ-5
• aktywna antena sonaru AN/BQS-24
• radar nawigacyjny AN/BPS-15
• holowana antena sonaru TB-29A
Uzbrojenie
• 50 Mark 48 ADCAP lub
TASM lub
Harpoon albo
• 100 min
WLY-1 system przeciwtorpedowy
Wyrzutnie torpedowe8 wyrzutni torpedowych kaliber 670 mm
Załoga134 oficerów i marynarzy

USS Seawolf (SSN-21)amerykański myśliwski okręt podwodny typu Seawolf z napędem jądrowym, przeznaczony do zwalczania innych okrętów podwodnych. Był okrętem prototypowym nowego typu jednostek, którego koncepcja i wyposażenie zostały opracowane w latach 80. XX wieku, celem zwalczania radzieckich strategicznych okrętów podwodnych w radzieckich bastionach na Morzu Białym i innych wodach okalających Związek Radziecki. Przenosić miał w tym celu bogate uzbrojenie w postaci 50 torped Mark 48 ADCAP i pocisków rakietowych UUM-125 Sea Lance z głowica jądrową 200 kT celem zwalczania zanurzonych okrętów podwodnych oraz pociski manewrujące UGM-109 Tomahawk (TASM-N) i UGM-84 Harpoon do zwalczania okrętów na powierzchni. Czwarta jednostka w historii US Navy nosząca imię wywodzące się od angielskiej nazwy zębacza pasiastego.

Historia

Stępkę pod USS "Seawolf" położono w stoczni General Dynamics Electric Boat Division 25 października 1989. Powstawał jako pierwsza jednostka z serii, która miała zastąpić okręty typu Los Angeles i była odpowiedzią na radzieckie okręty typu Akuła. W czasie budowy zimna wojna dobiegła końca, a plany budowy serii 29 jednostek zostały anulowane. Zmianie uległa także taktyka użycia tego rodzaju jednostek w związku ze spadkiem zagrożenia ze strony marynarki wojennej Rosji - spadkobiercy ZSRR. Pod względem wyciszenia układu napędowego zanotowano znaczący postęp w stosunku do okrętów typu Los Angeles. "Seawolf" jest pierwszą jednostką serii składającej się z 3 okrętów. Bliźniacze jednostki to USS "Connecticut" i USS "Jimmy Carter". Okręt wszedł do służby 19 lipca 1997.

Numer SSN-21 powstał jako nazwa programu nowego okrętu podwodnego, nie zaś jako numer burtowy (hull number). Program ten o nazwie "Submarine for the 21st Century" (Okręt podwodny XXI wieku), został następnie samorzutnie przeniesiony na numer pierwszego okrętu serii - SSN-21 - przez społeczność US Navy[1].

W lecie 2003 "Seawolf" wziął udział w ćwiczeniach NATO na Morzu Północnym. W lipcu 2007 okręt przeniesiono z bazy w New London w stanie Connecticut do bazy Kitsap w Bremerton w stanie Waszyngton.

Służba

Godło USS "Seawolf" (SSN-21)

Bibliografia

  • Jan Wojciechowski, Okręty podwodne typu Seawolf, Technika Wojskowa, nr 1-2/1992, ISSN 0867-5635

Przypisy

  1. Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.

Media użyte na tej stronie

Defense.gov News Photo 960703-N-00000-001.jpg
The nation's newest and most advanced attack submarine Seawolf (SSN 21) puts to sea in the Narragansett Bay operating area for her first at-sea trial operations on July 3, 1996. Sea trials include various tests of the Seawolf propulsion systems and the first underway submergence of the submarine. The Seawolf represents the Navy's most advanced quieting technology, weaponry, tactical capability and communications. Seawolf is scheduled to be delivered to the Navy and commissioned this fall. U.S. Navy photo courtesy of General Dynamics.