Wózek Jakobsa

wózek Jakobsa
wózek Jakobsa

Wózek Jakobsa (wózek wspólny systemu Jakobsa) – wózek 2- lub 3-osiowy, na którym opierają się dwa sąsiednie wagony, stając się członami nierozłączalnymi w czasie eksploatacji.

W Polsce w wózki Jakobsa wyposażony był już historycznie pierwszy elektryczny zespół trakcyjny serii EW51. Wózki te można również spotkać m.in. w wagonach Bhp, elektrycznych zespołach trakcyjnych EN94, pojazdach produkcji Pesy i Newagu, a także w wagonach tramwajowych (np. Konstal 102Na).

Nazwa wózka pochodzi od nazwiska jego wynalazcy – niemieckiego inżyniera kolejowego Wilhelma Jakobsa, który po raz pierwszy zastosował tę konstrukcję w latach 20. XX wieku.

Zalety:

  • mniejsza liczba osi
  • mniejsza masa jednostki
  • krótszy skład (brak sprzęgów i długich przejść międzywagonowych)
  • po wykolejeniu wagony w dalszym ciągu pozostają nierozłączone

Wady:

  • rozłączanie członów tylko w warunkach warsztatowych
  • brak dowolnej modyfikacji składu
  • trudności w umieszczeniu napędu (w zespołach trakcyjnych z wózkami Jakobsa wózkami napędowymi są zazwyczaj wózki skrajne).

Media użyte na tej stronie

844 001 ČD Cerhenice4.jpg
Autor: PetrS., Licencja: CC BY-SA 3.0
Jakobs´ trailer of DMU 844.001 ČD
Alfa Pendular (Drehgestell).jpg
Autor: Manfred Kopka, Licencja: CC BY-SA 4.0
Aufarbeitetes Drehgestell eines Alfa Pendular