Władimir Olderogge

Władimir Olderogge
Влади́мир Алекса́ндрович Ольдеро́гге
ilustracja
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1874
Lublin

Data i miejsce śmierci

27 maja 1931
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1890–1930

Siły zbrojne

Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Red star.svg Armia Czerwona

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji

Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru
Carskie:
Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie)

Władimir Aleksandrowicz Olderogge (ros. Влади́мир Алекса́ндрович Ольдеро́гге, ur. 5 sierpnia 1874 w Lublinie, zm. 27 maja 1931 w Charkowie) – rosyjski i radziecki dowódca wojskowy, uczestnik wojny domowej w Rosji.

Życiorys

Urodził się w luterańskiej rodzinie pochodzenia duńskiego. Od 1 września 1890 służył w rosyjskiej armii, w 1894 skończył szkołę wojskową, a 1901 Mikołajowską Akademię Sztabu Generalnego. Był starszym adiutantem sztabu 2 Dywizji Kozackiej, w latach 1904-1905 brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, 1906-1907 służył w twierdzy sewastopolskiej, później w pułku brzeskim, 1908 w twierdzy Sveaborg (obecnie Suomenlinna), a 1908-1912 w rejonie omskim. Uczestniczył w I wojnie światowej jako dowódca 113 Staroruskiego Pułku Piechoty, na czele którego walczył z Niemcami w Puszczy Augustowskiej, 12 marca 1916 został dowódcą brygady 1 Turkiestańskiej Dywizji Piechoty, a od 7 lipca 1917 do demobilizacji dowodził Turkiestańską Dywizją Piechoty. Wiosną 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, 3 maja 1918 został dowódcą Noworżewskiej Dywizji Piechoty (od 14 czerwca 1918: Pskowskiej Dywizji Piechoty, a 21 stycznia 1919 Litewskiej Dywizji Piechoty) (do 7 marca 1919), w marcu 1919 został skierowany na Front Wschodni wojny domowej w Rosji, od 15 kwietnia 1919 służył przy dowódcy frontu S. Kamieniewie, a od 15 sierpnia 1919 do 15 stycznia 1920 był dowódcą Frontu Wschodniego. Odegrał istotną rolę w rozbiciu białej armii adm. Kołczaka, m.in. w natarciu na Iszym i Pietropawłowsk, następnie w operacji omskiej 4-14 listopada 1919 i w operacji nowonikołajewskiej 20 listopada-16 grudnia 1919 r.[1]

Później dowodził Zachodniosyberyjskim Okręgiem Wojskowym, w lutym 1920 został szefem sekcji wojennej Kijowskiego Okręgu Wojskowego, 13 października 1920 skierowany do służby przy dowódcy Frontu Południowego Michaile Frunze, 25 października 1920 został inspektorem piechoty dowódcy wojsk Ukrainy i Krymu, brał udział w opracowaniu planu zajęcia Perekopu i Wału Tureckiego. 1 czerwca 1921 został głównym inspektorem uczelni wojskowych Kijowskiego Okręgu Wojskowego, 1923 inspektorem Głównego Zarządu Wyższych Uczelni Wojskowych Armii Czerwonej, 26 marca 1924 naczelnikiem Zjednoczonej Szkoły Wojskowej im. Kamieniewa (której był współzałożycielem), później był pomocnikiem naczelnika ds. szkolenia. Jednocześnie redagował pismo "Armija i riewolucija" i był wojenrukiem Kijowskiego Instytutu Politechnicznego.

7 grudnia 1930 został aresztowany pod zarzutem kierowania kontrrewolucyjną organizacją oficerską na Ukrainie, 20 maja 1931 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium OGPU i następnie rozstrzelany. 30 kwietnia 1974 został pośmiertnie zrehabilitowany.

Awanse

Odznaczenia

Przypisy

  1. Nowonikołajewskaja opieracija [w:] Grażdanskaja wojna i wojennaja intierwiencija w SSSR. Encikłopiedija, Sowietskaja Encikłopiedija, Moskwa 1983

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Coat of Arms of Russian Empire.svg
Central element of the Russian imperial coat of arms.
Red star.svg
A red star. 1922-1943. Used as a symbol of communism in some occasions. The symbol can also represent socialism. Also seen on Soviet aircraft.
SU Order of the Red Banner ribbon.svg
Ribbon bar of the Order of the Red Banner. The Soviet Union (USSR).
RUS Order św. Włodzimierza (baretka).svg
Baretka Orderu św. Włodzimierza.
RUS Order św. Anny (baretka).svg
Baretka Orderu św. Anny.
RUS Order św. Stanisława (baretka).svg
Baretka Orderu św. Stanisława.
1904ic-p08r.png
Autor: Васильев Кирилл Сергеевич (Kirill S. Vasilyev), Licencja: CC BY-SA 4.0
Российская империя

Российская императорская армия.

Погоны офицеров, числящихся по пехоте и кавалерии, а также 1-й и 2-й Гвардейских пехотных дивизий (кроме шефских рот) и Гвардейского запасного кавалерийского полка. (1856-1917 гг.)

Чин/звание: Генерал-майор.

Источники:

  • Полное собрание законов Российской империи, собр.2 № 29876 от 30 ноября 1855г.
Odelrogge V.A.jpg
Odelrogge, Vladimir Alexandrovich (military leader)