Władysław Sarna
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Miejsce pochówku | Cmentarz komunalny Główny↗ |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 22 lipca 1883 |
Odznaczenia | |
![]() |
Władysław Józef Sarna (ur. 25 kwietnia 1858 w Strzyżowie, zm. 9 stycznia 1929 w Przemyślu) – polski ksiądz rzymskokatolicki, prałat papieski i infułat dziekan Kapituły katedralnej w Przemyślu, społecznik, historyk i etnograf[1].
Życiorys
Urodził się 25 kwietnia lub 25 czerwca 1858 w Strzyżowie[2]. Był synem Józefa[2]. 2 lipca 1879 zdał egzamin dojrzałości w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie[2]. Po studiach teologicznych, w seminarium przemyskim z rąk rektora ks. Marcina Skwierczyńskiego, otrzymał święcenia kapłańskie dnia 22 lipca 1883. Przez cztery lata był wikarym w Krośnie. W latach 1887-1890 był wikarym w Katedrze Przemyskiej. Przez 18 lat pełnił posługę kapłańską w Szebniach, a następnie przez osiem miesięcy był proboszczem Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku na przełomie 1908/1909[3][4][5][6]. Jednocześnie w październiku 1908 ze stanowiska poddziekana jasielskiego został mianowany na urząd poddziekana (prodziekana) sanockiego (zastępując Józefa Datę, który został dziekanem)[7][8]. W 1908 jako duchowny obrządku łacińskiego został wybrany na członka C. K. Rady Szkolnej Okręgowej w Sanoku[9]. W 1909 został infułatem, 15 maja 1909 kanonikiem katedralnym przemyskim[10]. W 1909 został instytuowany na kanonię katedralną w Przemyślu[11]. W tym samym roku objął obowiązki proboszcza kościoła katedralnego i parafii w Przemyślu oraz dziekana dekanatu miejskiego przemyskiego[12][13]. W 1914 otrzymał tytuł prałata domowego Ojca Świętego[14]. Pod koniec 1926 jako scholastyk kapituły katedralnej został dziekanem infułatem tejże kapituły[15].
Obok pracy duszpasterskiej zakładał Kółka rolnicze, Kasy Stefczyka, był przewodniczącym powiatowego Zarządu przemyskiego Towarzystwa Kółek rolniczych, członkiem wydziału koła Towarzystwa Szkoły Ludowej im. H. Sienkiewicza w Przemyślu[16]. 30 września 1908 został wybrany członkiem wydziału Kasy Oszczędności Miasta Sanoka[17]. Około 1908 był prezesem zarządu powiatowego w Sanoku Towarzystwa „Kółek Rolniczych” z siedzibą we Lwowie[18], później był II wiceprezesem zarządu powiatowego w Przemyślu[19].
Pozostawił po sobie dość pokaźną spuściznę literacką, m.in. poświęconą ks. Feliksowi Dymnickiemu, katechecie rzeszowskiego gimnazjum. Pisze "Przygotowanie do I. spowiedzi i Komunii św.", podejmuje się prac historycznych: Opis powiatów krośnieńskiego i jasielskiego, dzieła cenione przez fachową krytykę. Ostatnim największym dziełem było: "Biskupi przemyscy", doprowadzone do śmierci biskupa Soleckiego.
Zmarł na atak serca 9 stycznia 1929 w Przemyślu. Został pochowany w grobowcu kapituły przemyskiej na Cmentarzu Głównym w Przemyślu 12 stycznia 1929.
27 listopada 1929 pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za humanitarną pracę na polu opieki nad sierotami wojennymi”[20].
Publikacje
- Wspomnienie o księdzu Feliksie Dymnickim (1886, Rzeszów)
- Dzieje diecezji przemyskiej obrządku łacińskiego (1902, Przemyśl)
- Opis powiatu krośnieńskiego pod względem geograficzno-historycznym (1898, Przemyśl; wydanie ponownie 2003, ISBN 83-86588-52-7)
- Wizytki wilneńskie w Jaśle. Kilka wspomnień na podstawie kroniki klasztornej (1905, Przemyśl)
- Opis powiatu jasielskiego (1908, Jasło, ISBN 83-7343-071-7)
- Dzieje dyecezyi przemyskiej obrządku łac(ińskiego). Cz. 2, Episkopat przemyski o. ł. (obrządku łacińskiego) (1910, Przemyśl)
Przypisy
- ↑ Zdzisław Świstak, Słownik bibliograficzny znanych postaci Jasła i regionu, w: portal http://www.jaslanie.gal.pl, biografie na "S"
- ↑ a b c Spis maturzystów w latach 1860–1938. W: Sprawozdanie Dyrekcji I Państwowego Gimnazjum im. ks. St. Konarskiego w Rzeszowie za rok szkolny 1937/38. Rzeszów: 1938, s. LII.
- ↑ Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”, s. 2, Nr 68 z 23 sierpnia 1908.
- ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1909. Przemyśl: 1908, s. 244.
- ↑ Edward Zając: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. W stulecie konsekracji 1897-1997. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1997, s. 37-38, 55. ISBN 83-905046-4-2.
- ↑ Zarys historyczny parafii. fara.sanok.pl. [dostęp 2016-05-25].
- ↑ Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”. Nr 83, s. 3, 25 października 1908.
- ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1909. Przemyśl: 1908, s. 236.
- ↑ Wiadomości osobiste. „Dziennik Urzędowy C. K. Rady Szkolnej Krajowej w Galicyi”, s. 458, Nr 29 z 16 listopada 1908.
- ↑ Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”, s. 2, Nr 39 z 16 maja 1909.
- ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 5, s. 284, maj 1909.
- ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 7–8, s. 409, lipiec–sierpień 1909.
- ↑ Kronika. Wiadomości dycezjalne. „Echo Przemyskie”, s. 2, Nr 31 z 18 kwietnia 1909.
- ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 7-8, s. 426, lipiec-sierpień 1914.
- ↑ Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 11-12, s. 246, 1926.
- ↑ Koło T. S. L. im. H. Sienkiewicza. „Echo Przemyskie”. 18, s. 1, 2 marca 1911.
- ↑ Księga uchwał Rady miejskiej w Sanoku od 18 kwietnia 1907-1914. T. XIII. sanockabibliotekacyfrowa.pl. s. 77. [dostęp 2021-12-13].
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1909. Lwów: 1909, s. 937.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: 1911, s. 1025.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644.
Bibliografia
- Z żałobnej karty. Ś. p. ks. inf. Władysław Sarna. „Ziemia Przemyska”. 2, s. 2, 12 stycznia 1929.
- Z żałobnej karty. Ś. p. ks. inf. Władysław Sarna. „Ziemia Przemyska”. 3, s. 1, 19 stycznia 1929.
- Stefan Momidłowski. Wspomnienie pośmiertne. Ś. p. ks. Władysław Sarna. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 1-2, s. 33-37, 1929.
- Polski Słownik Biograficzny, (Polska Akademia Nauk), 1935. s. 197.
- Wielka ilustrowana encyklopedja powszechna, 1938.
- Magdalena Michniewska, Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Sebastian Wypych, Artur Michniewski, Marta Duda, Krystyna Antoniak, Kościoły drewniane Karpat - Polska i Słowacja, 2006, s. 186
- Stefan Stefański. Pan Stefański opowiada. Poczet proboszczów Fary Sanockiej. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, Nr 48 (160) z 2 grudnia 1995.
- Edward Zając: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. W stulecie konsekracji 1897-1997. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1997, s. 37-38. ISBN 83-905046-4-2.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
ks. Władysław Sarna