W. Wołodarski

Moisiej Goldstein
Моисей Маркович Гольдштейн
W. Wołodarski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia11 grudnia 1891
Ostropol
Data i miejsce śmierci20 czerwca 1918
Piotrogród
Przyczyna śmiercizastrzelony
Miejsce spoczynkuPole Marsowe
Zawód, zajęciedziennikarz, wydawca
NarodowośćŻyd
Edukacjawykształcenie podstawowe
Stanowiskoredaktor naczelny Krasnoj Zwiezdy
PartiaWKP(b)
Wyznanieateista

W. Wołodarski, ros. В. Володарский, właśc. Моисей Маркович Гольдштейн (ur. 1891 w Ostropolu koło Płoskirowa, zm. 20 czerwca 1918 w Piotrogrodzie) − rosyjski rewolucjonista i bolszewik, komisarz w pierwszym rządzie bolszewickim RFSRR w latach 1917-18.

Urodził się w rodzinie żydowskiego rzemieślnika koło Płoskirowa. Uczył się w gimnazjum w Dubnie, jednak za działalność rewolucyjną został stamtąd wyrzucony. W 1905 roku wstąpił do Bundu, później związał się z ukraińskimi socjaldemokratami. Od 1908 do 1911 roku prowadził działalność agitacyjną na Ukrainie, za co został zesłany do Archangielska.

W latach 1913-16 przebywał w USA, razem z Trockim i Bucharinem wydawał gazetę „Nowyj mir”. Po rewolucji lutowej wrócił do Rosji, został głównym agitatorem piotrogrodzkiego komitetu SDPRR(b).

W 1918 roku mianowany komisarzem ludowym prasy, propagandy i agitacji, stanął na czele redakcji „Krasnej Gaziety”, prowadził prace indoktrynacyjne wśród żołnierzy rosyjskich na froncie rumuńskim.

20 czerwca 1918 roku został zastrzelony przez eserowca Siergiejewa w drodze na wiec – świadkiem zabójstwa był szofer Wołodarskiego Hugo Jurgens.

Został pochowany na Marsowym Polu w Piotrogrodzie. W latach 1918-1944 jego imię nosił petersburski Prospekt Litiejny[1].

Literatura, linki

Przypisy

  1. red. B. Piotrowski, O. Czekanowa i in., Sankt-Pietierburg. Pietrograd. Leningrad. Encikłopiediczeskij sprawocznik, Naucznoje Izdatiel'stwo Bol'szaja Rossijskaja Encikłopiedija, s. 348.

Media użyte na tej stronie