Wacław Gebethner
Data i miejsce urodzenia | 26 stycznia 1899 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | |||||||||||||
Dyscypliny | |||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||
|
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() |
Wacław Gebethner (ur. 26 stycznia 1899 w Warszawie, zm. 3 grudnia 1959 w Komorowie) – polski lekkoatleta, porucznik rezerwy kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Wacław Gebethner specjalizował się w biegach sprinterskich oraz skoku w dal i trójskoku. Grał także, jako napastnik, w piłkę nożną w macierzystym klubie i był jednym z bardziej skutecznych zawodników, znajdując się w pierwszej osiemnastce najlepszych strzelców Polonii w latach 1915 – 1925[1].
W 1920 roku został mistrzem Polski w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów (drużyna Polonii Warszawa, w której składzie się znalazł pobiła wówczas rekord kraju), rok później zdobył srebrne medale krajowego czempionatu w skoku w dal i trójskoku. Dwukrotny rekordzista Polski w sztafecie 4 x 100 metrów.
Znalazł się w gronie zawodników nominowanych do kadry na Igrzyska Olimpijskie w 1920[2]. Z powodu wojny z bolszewikami Polska nie wysłała jednak ostatecznie reprezentacji na te zawody[2].
Rekordy życiowe: bieg na 200 metrów – 24,0 (21 września 1918, Warszawa); skok w dal – 6,18 (31 lipca 1921, Warszawa); trójskok – 11,47 (31 lipca 1921, Warszawa).
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 214 pułku ułanów. Dowodził plutonem w 4 szwadronie. Wyróżnił się 12 września 1920 roku w walkach pod Zaglinkami, w czasie których został ciężko ranny w nogę[3].
Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Pracował jako księgarz oraz redaktor w Tygodniku Ilustrowanym. Od kwietnia 1934 do kwietnia 1939 roku był wiceprezesem i członkiem prezydium Związku Księgarzy Polskich.
Do stopnia porucznika awansował ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 roku w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 24 pułku ułanów w Kraśniku[4].
Walczył w kampanii wrześniowej. Po klęsce przedostał się do Francji i Wielkiej Brytanii, gdzie pozostawał wciąż przy 24 pułku ułanów[5].
Życie rodzinne
Pochodził ze znanej rodziny warszawskich księgarzy, a jego dziadek Gustaw był twórcą księgarni Gebethner i Wolff. Wraz ze starszymi braćmi, Tadeuszem i Janem Gebethner, był jednym ze współzałożycieli klubu Polonia Warszawa.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 205-1/6-11/18)[6].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- ↑ Przegląd Sportowy Nr 36 (225)
- ↑ a b Stanisław Zaborniak: Z tradycji lekkoatletyki w Polsce w latach 1919–1939: Tom VI Udział lekkoatletów i lekkoatletek w międzynarodowej rywalizacji sportowej. Rzeszów: 2011, s. 252, 253. ISBN 978-83-7338-663-1.
- ↑ Broczyński 1929 ↓, s. 18-19.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 121, 604.
- ↑ Komornicki Stefan , 24. Pułk Ułanów. Zarys historii, Londyn 1976, s. 218 .
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: HERSE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-11-06] .
- ↑ Broczyński 1929 ↓, s. 31.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Stanisław Broczyński: Zarys historii wojennej 24-go Pułku Ułanów. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004. ISBN 83-9136-63-9-1.
- Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
Media użyte na tej stronie
Naramiennik porucznika Wojska Polskiego (1919-39).
Pictograms of Olympic sports – . This is an unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Sloggi, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grobowiec rodziny Herse na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie