Wacław Russocki
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Kierownik Konsulatu RP w Szczecinie | |
Okres | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Wacław Piotr Russocki (ur. 19 maja 1904 w Stryju, zm. kwiecień/maj 1940 w Katyniu) – hrabia, polski prawnik i urzędnik konsularny, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys
Syn hrabiego Włodzimierza Russockiego herbu Zadora[1] i Heleny de Varnic Gnoińskiej[2]. Absolwent wydziału prawa uniwersytetu poznańskiego.
Wstąpił do polskiej służby zagranicznej – pracował w ambasadzie w Rzymie (1928-1930), komisariacie generalnym w Gdańsku (1930-1933), w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1933-1938), m.in. jako kierownik referatu w Departamencie Politycznym (1935-1938), był konsulem i kierownikiem konsulatu w Szczecinie (1938-1939)[3], gdzie został uznany przez władze niemieckie jako persona non grata.
Od 25 lipca 1927 do 25 kwietnia 1928 był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Po ukończeniu szkoły odbył praktykę w 6 pułku ułanów w Stanisławowie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii[4]. Zmobilizowany do 1 pułku kawalerii KOP i przydzielony do 6. szwadronu na stanowisko dowódcy II plutonu.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia porucznika[5]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Od października 2018 jest patronem placówki Straży Granicznej w Szczecinie[6].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- ↑ Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 821.
- ↑ Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 541.
- ↑ a b c Rocznik Służby Zagranicznej 1938 ↓, s. 221.
- ↑ Radomyski 1992 ↓, s. 28, 49, 110.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON. W decyzji wymieniony jako „Rusocki”.
- ↑ Głos Szczeciński, 8 października 2018, str. 4
Bibliografia
- Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938. Warszawa: Stowarzyszenie „Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej”, 1938.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Stanisław Radomyski: Zarys historii Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu 1926-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1992. ISBN 83-85621-06-7.
- Sylwetki konsulów. sto.szczecin.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-13)]., sto.szczecin.pl
Media użyte na tej stronie
Autor: Cplakidas, Licencja: CC BY-SA 3.0
Ribbon of the abolished Greek Royal order of Saints George and Constantine
Autor: Kapitel, Licencja: CC BY-SA 4.0
Tablica poświęcona Wacławowi Russockiemu na murze Placówki Straży Granicznej w Szczecinie