Wenus (mitologia)

Wenus
bogini miłości
Ilustracja
Narodziny Wenus, fresk z Pompejów, I wiek
Inne imionaWenera
Występowaniemitologia rzymska
Teren kultustarożytny Rzym
OdpowiednikAfrodyta (grecki)
Ruiny świątyni Wenus na Forum Cezara w Rzymie

Wenus (także Wenera, łac. Venus, gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē ‘wdzięk’, ‘urok’) – w mitologii rzymskiej bogini miłości.

Utożsamiana od II wieku p.n.e. z grecką Afrodytą. Wcześniej Wenus była italską boginią wiosny, roślinności i ogrodów warzywnych. Głównymi atrybutami tej bogini były owoce i kwiaty. Towarzyszyły jej gołębie. W sztuce najczęściej była ukazywana naga lub do połowy obnażona, ale także jako piękna i młoda jadąca rydwanem zaprzężonym w gołębie.

Wenus była najbardziej czczona przez ród Juliuszów, zwłaszcza za czasów Juliusza Cezara, gdyż uważano, że bogini była antenatką Juliuszów. Ród ten mianowicie wywodził swe korzenie od Julusa, syna Eneasza, protoplasty Rzymian, który z kolei miał być synem Trojanina Anchizesa i Wenus.

Najstarsza świątynia Wenus znajdowała się na Kapitolu.

Motyw bogini Wenus w sztuce (wybór)

Zobacz też

  • Astarte (bogini)

Literatura

  • Gerd Scherm, Brigitte Tast Astarte und Venus. Eine foto-lyrische Annäherung (1996), ​ISBN 3-88842-603-0

Media użyte na tej stronie

She-wolf suckles Romulus and Remus.jpg
The Capitoline she-wolf with the boys Romulus and Remus. Museo Nuovo in the Palazzo dei Conservatori, Rome.
Temple of Venus Genitrix Forum Iulium Rome.jpg
Autor: Jebulon, Licencja: CC0
Temple of Venus Genitrix, Forum Iulium, Rome Italy.
Aphrodite Anadyomene from Pompeii cropped.jpg
Fresco from Pompei, Casa di Venus, 1st century AD. Dug out in 1960. It is supposed that this fresco could be the Roman copy of famous portrait of Campaspe, mistress of Alexander the Great