Wieciera

Wieciera
Вецяра
Państwo

 Białoruś

Obwód

witebski

Rejon

dokszycki

Sielsowiet

Tumiłowicze

Populacja (2009)
• liczba ludności


140[1]

Położenie na mapie Białorusi
Ziemia54°55′11″N 27°47′35″E/54,919722 27,793056
Portal Białoruś

Wieciera (biał. Вецяра; ros. Ветера) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie dokszyckim, w sielsowiecie Tumiłowicze.

Historia

W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie dziśnieńskim, do 11 kwietnia 1929 w gminie Dokszyce, następnie w gminie Hołubicze[2][3].

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 189 osoby, 25 było wyznania rzymskokatolickiego a 164 prawosławnego. Jednocześnie 45 mieszkańców zadeklarowali polską przynależność narodową a 144 białoruską. Były tu 34 budynki mieszkalne[4]. Wykaz miejscowości wyszczególnił wieś i folwark Wieciera. W 1931 wieś zamieszkiwało 174 osoby w 35 domach, a folwark 81 osób w 5 domach[5].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Dokszycach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Dokszycach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dokszycach[6].

Uwagi

  1. Przynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921 - 1922), w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926) i w województwie wileńskim (od 1926)

Przypisy

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224
  3. gmina wiejska Hołubicze. Radzima. [dostęp 2019-08-13]. (pol.).
  4. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 21.
  5. Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 16.
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1818.

Media użyte na tej stronie