Witalij Łagutienko
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | architekt |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Witalij Pawłowicz Łagutienko (ros. Виталий Павлович Лагутенко, ur. 1904 w Mohylewie, zm. 1969 w Moskwie) – radziecki inżynier i architekt.
Życiorys
Od 1921 mieszkał w Moskwie, gdzie pracował jako starszy technik na budowie Kazańskiego Węzła Kolejowego, w 1931 ukończył Wydział Budowlany Moskiewskiego Instytutu Inżynierów Transportu, po czym został inżynierem warsztatu Szczusiewa przy Radzie Moskiewskiej. Podczas wojny ZSRR z Niemcami pracował przy sztabie lokalnej obrony przeciwlotniczej, konstruując systemy maskowania obiektów specjalnego przeznaczenia, a także przy odbudowywaniu zniszczonych przez bombardowania budynków użyteczności publicznej. Po wojnie został kierownikiem 1 warsztatu Mosprojektu, zajmując się projektowaniem budynków mieszkalnych w Moskwie. W tamtym okresie władze postawiły przed budowniczymi zadanie tworzenia możliwie najtańszych budynków mieszkalnych tworzonych według technologii pozwalającej na szybką i masową budowę. Jego pierwsze eksperymentalne projekty z 1947, opracowane wspólnie z Michaiłem Posochinem, były 8-kondygnacyjnymi budynkami wykorzystującymi konstrukcję szkieletową z betonowego prefabrykatu. W 1949 został głównym inżynierem Instytutu Naukowo-Badawczego Mosprojektu, a w 1956 szefem Zarządu Planowania Architektonicznego Miasta Moskwy[1]. Projektował głównie tanie masowe domy z oddzielnymi mieszkaniami dla każdej rodziny. Specjalnie dla stawiania tych domów zorganizował uruchomiony 31 maja 1961 kombinat prefabrykacji i budowy domów DSK-1. W 1957 został członkiem korespondentem Akademii Budownictwa i Architektury. Od 1950 do 1962 był deputowanym Rady Miejskiej Moskwy. Napisał dwie książki o wielkopłytowym budownictwie mieszkaniowym. W 1961 został wyznaczony kierownikiem biura konstruktorskiego wielkopłytowego i szkieletowo-chodnikowego budownictwa mieszkaniowego z cienkościennych elementów żelazobetonowych przy Moskiewskim Naukowo-Badawczym Instytucie Typologii i Projektowania Eksperymentalnego. Wówczas rozpoczął tworzenie serii budynków mieszkalnych K-7, które stały się później rozpoznawalnym symbolem chruszczowki. Pracował do śmierci w 1969. Został pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim.
Odznaczenia
- Medal Sierp i Młot Bohatera Pracy Socjalistycznej (28 stycznia 1960)
- Order Lenina (28 stycznia 1960)
- Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (6 września 1947)
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1 lutego 1957)
I medale.
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Ribbon bar for the Soviet decoration Order of Lenin. Drawn by Zscout370.
Soviet Ribbon bar Order Of The Patriotic War (2st Class)
Medal “Gold Star” of a “Hero of the Soсialist Labor of the Soviet Union”