Witalij Fiedorczuk
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1936–1992 |
Formacja | |
Jednostki | Moskiewski Okręg Wojskowy |
Stanowiska | minister spraw wewnętrznych ZSRR |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Witalij Fiedorczuk (ros.) Виталий Васильевич Федорчук (ur. 27 grudnia 1918 w Ohijówce w guberni kijowskiej, zm. 29 lutego 2008 w Moskwie) – radziecki działacz państwowy, funkcjonariusz służb specjalnych, generał armii.
Życiorys
W 1938 ukończył wojskową szkołę łączności. Od 1940 był członkiem WKP(b). Od 1939 pełnił służbę w radzieckim kontrwywiadzie wojskowym, pełnomocnik operacyjny Wydziału Specjalnego NKWD Uralskiego Okręgu Wojskowego, uczestnik bitwy nad Chałchin-Goł. Podczas wojny z Niemcami funkcjonariusz Wydziałów Specjalnych NKWD jednostek frontowych Armii Czerwonej, 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD/Wydziału Kontrwywiadu Smiersz 92 Samodzielnej Brygady Czołgowej, od października 1943 zastępca szefa Wydziału Kontrwywiadu Smiersz Garnizonu w Jarosławiu, a od maja 1944 garnizonu w Tule[1]. Od 1955 był zastępcą szefa, a następnie szefem Wydziału Specjalnego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od 1963 na stanowisku zastępcy szefa, a od 1966 szefa Zarządu Kontrwywiadu KGB Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od 1967 był szefem Zarządu III KGB ZSRR (kontrwywiadu). Od 16 lipca 1970 do 26 maja 1982 był przewodniczącym KGB Ukraińskiej SRR, po czym w maju 1982 zmienił Jurija Andropowa na stanowisku przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR. Został mianowany generałem armii. Od 17 grudnia 1982 do 24 stycznia 1986 był ministrem spraw wewnętrznych ZSRR, a od 1986 do 1991 pracował w aparacie centralnym ministerstwa obrony ZSRR[2].
Odznaczenia
- Order Lenina (1977)
- Order Rewolucji Październikowej (1971)
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie, 1973 i 1980)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie, w tym w 1943)
- Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD, dwukrotnie w 1970 i 1975)
- Order 9 września 1944 I klasy (Ludowa Republika Bułgarii, 1974)
- Order Czerwonego Sztandaru (Czechosłowacja, 1970)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (Polska Rzeczpospolita Ludowa, 1972)[3]
Przypisy
- ↑ Biografia i przebieg służby (ros.)
- ↑ Игорь Абросимов: Федорчук Виталий Васильевич. [w:] Советская Россия: 1917–1991 - государство, политика, экономика, наука, культура, литература, искусство [on-line]. [dostęp 2014-11-03]. (ros.).
- ↑ ФЕДОРЧУК Виталий Васильевич, shieldandsword.mozohin.ru [dostęp 2019-12-15] (ros.).
Media użyte na tej stronie
Планка ордена Народной Республики Болгария "9 сентября 1944" 1 класса
Ribbon bar of the "Patriotic Order of Merit" of the GDR (three classes), here in bronze.
Ribbon bar of the Order of the Red Star. The Soviet Union (USSR).
Ribbon bar for the Soviet decoration Order of Lenin. Drawn by Zscout370.
Baretka: Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
Autor:
- Rank_insignia_of_генералиссимус_Советского_Союза.svg: F l a n k e r
- derivative work: Mboro (talk)
Rank insignia of the USSR Armed Forces/ Soviet Army in general, here Army general (OF-9) – shoulder strap dress uniform since 1974-1991.