Witold Czarnecki (architekt)
Witold Czarnecki (ps. „Kadet”, ur. 8 września 1927 w Sarnach) – polski żołnierz Armii Krajowej, prof. zw. dr hab., inżynier architekt.
Życiorys
Urodził się w Sarnach 8 września 1927 roku[1]. Ze względu na rodzaj pracy ojca – Mariana Czarneckiego (inżyniera, budowniczego m.in. mostów kolejowych na trasie magistrali węglowej) – rodzina wielokrotnie zmieniała miejsce zamieszkania.
Do wybuchu II wojny światowej mieszkał w Piotrkowie Kujawskim i Inowrocławiu, po czym rodzina osiadła w Starosielcach koło Białegostoku, gdzie w 1935 roku wstąpił do ZHP. Po nagłej śmierci ojca (styczeń 1938 roku) wiosną 1939 rodzina przeniosła się do Wilna, gdzie młody Witold uczył się w Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta[1] oraz na kompletach tajnego nauczania[1].
II wojna światowa
W pierwszych dniach września 1939 roku był gońcem-ochotnikiem przy Urzędzie Miasta w Wilnie, a w grudniu 1939 roku uczestniczył w strajku szkolnym. Po ukończeniu nauki w gimnazjum (1941) do 1944 roku pracował zarobkowo w zakładach ślusarskich i elektrycznych, pomagając w utrzymaniu rodziny po śmierci ojca[1]. Od sierpnia 1943 roku należał do Szarych Szeregów (wileńskiej drużyny Czarna Trzynastka) i uczestniczył w Kursach Młodszych Dowódców Armii Krajowej[1]. Po zaprzysiężeniu w listopadzie 1943 roku był żołnierzem plutonu kadrowego Szarych Szeregów w Wilnie w stopniu strzelca.
Od 16 czerwca 1944 roku był w drugim plutonie 3. kompanii ppor. Jana Kasprzyckiego „Joego” 3. Brygady Partyzanckiej „Szczerbca” AK uczestniczącej w Operacji „Ostra Brama”. Dnia 3 lipca 1944 roku został odkomenderowany do obsługi radiostacji przy Komendzie Wileńskiego Okręgu AK w Dziewieniszkach i Wołkorabiszkach, a 9 lipca tego roku – odkomenderowany do 1. Brygady AK „Juranda” we wsi Jodziszki, w stopniu starszego strzelca jako dowódca drużyny[1].
W dniu 18 lipca 1944 roku wraz z całym oddziałem został rozbrojony na skraju Puszczy Rudnickiej przez wojska NKWD i internowany w Miednikach Królewskich[1].
W dniu 28 lipca 1944 roku został wywieziony pociągiem do Kaługi, gdzie od 5 sierpnia 1944 do 15 grudnia 1944 roku przebywał na robotach przymusowych w miejscowościach Szemiakina, Mały Jarosławiec, Kaługa i innych. Po próbie ucieczki z internowania z dwoma kolegami w dniu 18 grudnia 1944 roku został schwytany, po czym był sądzony za próbę ucieczki i w wyniku procesu otrzymał wyrok 7 lat łagru.
Do marca 1945 roku przebywał w więzieniu w Kałudze, a następnie do maja 1945 roku pracował przy odgruzowaniu fabryki (łagier Liudinowo) i od czerwca 1945 roku (w łagrze Tichanowaja Pustyń) pracował przy odbudowie magazynów ziarna. W dniu 15 sierpnia 1945 roku został zwolniony na mocy amnestii[1][2].
Okres powojenny
W 1948 roku ukończył Liceum Budowlane w Białymstoku i zdał egzamin wstępny na Politechnikę Warszawską. Został skreślony z osób przyjętych na studia (razem z 40 osobami z Armii Krajowej) i krótko pracował w biurze budowy Trasy W-Z w Warszawie. W listopadzie 1948 roku dostał się na studia inżynierskie na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, które ukończył w 1952 roku. Został asystentem. W roku 1954 uzyskał dyplom magisterski[2]. W latach 1955–1960 pracował także w biurach projektowych w Gdańsku i Gdyni.
Od 1961 do 1968 roku był Architektem Miejskim we Włocławku, w latach 1969–1970 zastępcą Głównego Architekta Województwa Olsztyńskiego, a w latach 1970–1972 Głównym Architektem Województwa Bydgoskiego[1][2].
W 1963 roku ukończył studia podyplomowe (Politechnika Warszawska). Doktoryzował się w 1974, habilitował w 1980[1], profesorem nadzwyczajnym został w 1991, a zwyczajnym w 1996[2]. W latach 1972–1982 był docentem, kierownikiem zakładu i prodziekanem na Wydziale Budownictwa Lądowego w Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy[1].
Białystok
W latach 1982–1999 był zatrudniony w Politechnice Białostockiej w Instytucie Architektury (później Wydziale Architektury) na stanowiskach docenta i profesora[3]. Był organizatorem i Kierownikiem Katedry Architektury Wsi i Przemysłu WA[1], inicjatorem i organizatorem ogólnopolskich konferencji naukowych. Pełnił funkcje Dyrektora Instytutu WA (na prawach samodzielnego wydziału – lata 1982–1989) i Dziekana Wydziału WA (kadencje: 1987–1990, 1996–1999)[3].
Prof. Witold Czarnecki o decyzji objęcia funkcji Dyrektora Instytutu Architektury PB w 1982 roku[3]:
(...) przyjmując propozycję objęcia funkcji Dyrektora Instytutu Architektury PB, zdawałem sobie sprawę z ryzyka jakie te decyzje ze sobą niosą. Moi koledzy, znajomi uprzedzali mnie, że wydziały białostocki i łódzki mają być zlikwidowane. Była już decyzja o zawieszeniu rekrutacji na pierwszy rok studiów. Ile czasu, trudu i energii trzeba było włożyć, aby przekonać białostocczan z habilitacjami i osoby z zewnątrz do podjęcia u nas pracy wie oprócz mnie tylko moja żona.
Udało się przywrócić rekrutację, wprowadzić przedmioty dające techniczne podstawy projektowania, rozwinąć strukturę organizacyjną na miarę potrzeb kształcenia, przemianować Instytut w Wydział, powołać drugi kierunek kształcenia – Architekturę Wnętrz. (...)
Od 1999 do 2017 roku pracował w Wyższej Szkole Finansów i Zarządzania w Białymstoku. Pełnił tam funkcję kierownika Katedry Planowania Przestrzennego, a od 2005 roku Dziekana Wydziału Gospodarki Przestrzennej WSFiZ. W tym okresie był organizatorem 7 ogólnopolskich konferencji naukowych[4].
Ogółem wykształcił około trzech tysięcy studentów na kierunkach studiów: budownictwo, architektura i urbanistyka oraz gospodarka przestrzenna. Wypromował 4 doktorów. Wśród absolwentów jest obecnie 5 osób z tytułem profesora.
Życie prywatne
Syn Luby Marii Czarneckiej z domu Krywdienko i Mariana Ewarysta Czarneckiego[5].
Ojciec Dagny i Oleny oraz Bartosza J. – dr. hab. inż. architekta, profesora uczelni Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej, i Macieja – dr. inż. architekta, adiunkta Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej[5].
Działalność kombatancka i społeczna
Od 1955 roku był członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). W 1962 roku zorganizował i pełnił funkcję Prezesa Koła SARP we Włocławku. W latach 1969–1970 był Prezesem Oddziału SARP w Olsztynie, w latach 1972–1974 i 1979–1982 Prezesem Zarządu Oddziału Towarzystwa Urbanistów Polskich w Bydgoszczy[4].
W 1975 roku był przewodniczącym Komitetu Budowy i autorem projektu Pomnika Pamięci Harcerzy poległych w latach wojny zlokalizowanego przy ul. Szarych Szeregów w Bydgoszczy[1]. W 1979 roku był współorganizatorem powstania Włocławskiego Towarzystwa Naukowego.
Po przeprowadzce do Białegostoku zainicjował w 1989 roku i współorganizował (wraz z żoną Barbarą) Galerię Sleńdzińskich, która zaczęła działalność w ramach Muzeum Miejskiego w Białymstoku.
W 1990 roku był członkiem założycielem, a następnie Prezesem Białostockiego Oddziału Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna, w ramach którego w latach 1991–1995 zredagował i wydał 12 numerów „Gońca Kresowego” – czasopisma TPGiW[1].
W latach 1993–1995 przewodniczył Komitetowi Budowy Pomnika Żołnierzom Armii Krajowej w Białymstoku. Pomnik został wzniesiony na skwerze przy ul. Kilińskiego w Białymstoku. Czarnecki zaprojektował go z synem Bartoszem[1].
Od 1990 roku był członkiem założycielem, a w latach 2003–2014 Prezesem Zarządu Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Białymstoku. Organizował lub współorganizował wiele patriotycznych uroczystości[1]. W okresie od 2003 do 2017 roku był zastępcą Przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Kombatantów w Białymstoku.
W latach 1994–2005 w swoim domu w Tatarowcach zorganizował dziesięć zjazdów kolegów z dawnego plutonu 3. kompanii „Joego” 3. Brygady Partyzanckiej „Szczerbca” AK[2].
Nagrody i wyróżnienia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/2005_Dworek_w_Tatarowcach.jpg/220px-2005_Dworek_w_Tatarowcach.jpg)
W roku 1975 otrzymał nagrodę Wojewody Bydgoskiego za pracę naukową, w 1976 nagrodę zespołową III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w dziedzinie badań naukowych, w 1979 roku indywidualną nagrodę III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, a w 1990 roku – indywidualną II stopnia Ministra Edukacji Narodowej. Minister Kultury w 1987 roku nadał mu Prawa Twórcze Nr 939, a od Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa za książkę Ogrodzenia (współautor B.J. Czarnecki) w 1995 roku otrzymał wyróżnienie.
Wielokrotnie był nagradzany przez rektorów Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Politechniki Białostockiej i Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku. W 2016 roku otrzymał tytuł Honorowego Profesora Politechniki Białostockiej[6] oraz Zasłużonego Profesora Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania.
Dorobek naukowy i zawodowy
Witold Czarnecki jest autorem lub współautorem projektów i realizacji ponad 70 obiektów architektonicznych i urbanistycznych. Był autorem i/lub redaktorem 25 książek z dziedziny architektury i urbanistyki[3], opracował i napisał ponad 100 artykułów, referatów i rozpraw[3][1], ponad 80 recenzji, opinii do wniosków o profesurę, rozpraw habilitacyjnych, dysertacji doktorskich, opracowań naukowych itp.
Na szczególną uwagę zasługuje referat pt. Ład przestrzenny w krajobrazie kulturowym (współautor: Andrzej Dobrucki), który miał być wygłoszony w niedzielę 13 grudnia 1981 roku na przerwanym Kongresie Kultury Polskiej w Warszawie.
Autorstwo
- Czarnecki W., Rola przemysłu w kształtowaniu przestrzennym aglomeracji dolnej Wisły, Zeszyty Naukowe. Budownictwo z.12, Akademia Techniczno-Rolnicza w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1979.
- Czarnecki W., Podstawy urbanistyki i architektury. Cz.1, Urbanistyka (Seria: skrypty), Wydawnictwo Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1979.
- Czarnecki W., Czyżewski H., Budownictwo rolnicze, Wydawnictwo Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1980.
- Czarnecki W., Podstawy urbanistyki i architektury. Cz.2, 3, Architektura (Seria: skrypty), Wydawnictwo Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1981.
- Czarnecki W., Łączkowski A., Budownictwo przemysłowe, Wydawnictwo Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1982.
- Czarnecki W., Namysłowski J., Kompleks osadniczo-przemysłowy dolnej Wisły, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1983.
- Czarnecki W., Projektowanie budownictwa rolniczego (Seria: skrypty), Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1983, wyd. 2: 1989.
- Czarnecki W., Projektowanie obiektów przemysłowych (Seria: skrypty), Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1983, wyd. 2: 1991.
- Czarnecki W., Podstawy urbanistyki i architektury (Seria: skrypty), Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1985, wyd. 2: 1990.
- Czarnecki W., Gębice: rozwój historyczny i przestrzenny, Zeszyty Naukowe PB. Nauki Techniczne. Architektura z.5, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1988.
- Czarnecki W., Czarnecki B. J., Ogrodzenia, Wydawnictwo Ekvaria, Białystok, 1994, ISBN 83-901843-6-2.
- Czarnecki W., Czarnecki B. J., Maroszek J., Zabłudów: studium historyczno-przestrzenne, Zeszyty Naukowe PB. Nauki Techniczne. Architektura z.13, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1994.
- Czarnecki W., Studia i rozprawy, Rozprawy Naukowe nr 49, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1997.
- Czarnecki W., Historia architektury rozwoju miast i urbanistyki, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2001, ISBN 83-87256-17-X.
- Czarnecki W., Podstawy urbanistyki, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2002, ISBN 83-87256-27-7.
- Czarnecki W., Podstawy ruralistyki z elementami budownictwa wiejskiego (Seria: skrypty), Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2004, ISBN 83-87256-66-8.
- Czarnecki W., Rewitalizacja centrum Białegostoku jako problem rozwoju miasta u progu XXI wieku, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarzadzania, Białystok, 2004, ISBN 83-87256-64-1.
- Czarnecki W., Elementy budownictwa ogólnego (Seria: skrypty), Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Białystok, 2005, ISBN 83-87256-93-5.
- Czarnecki W., Wybrane problemy gospodarki przestrzennej Podlasia: studia i rozprawy, Rozprawy Naukowe, Seria 1 nr 5, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Białystok, 2007, ISBN 978-83-60432-15-0[7].
Redakcja
- Komputer w dydaktyce i projektowaniu architektonicznym, red.: W. Czarnecki, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, Białystok, 1993.
- Gospodarka przestrzenna polskich miast i wsi, red.: W. Czarnecki, M. Proniewski, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2002, ISBN 83-87256-42-0.
- Budownictwo drewniane w gospodarce przestrzennej europejskiego dziedzictwa, red.: W. Czarnecki, M. Proniewski, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2004, ISBN 83-87256-63-3.
- Obiekty kolejowe: układy przestrzenne, architektura, elementy techniki, red.: W. Czarnecki, M. Proniewski, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Białystok, 2005, ISBN 83-87256-81-1.
- Problemy rewitalizacji w gospodarce przestrzennej XXI wieku, red.: W. Czarnecki, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2006, ISBN 83-60432-04-X.
- Odnowa polskiej wsi, red.: W. Czarnecki, D. Korolczuk, Wydawnictwo Politechniki Białostockiej, 2006, ISBN 83-60200-14-9, ISBN 978-83-602001-4-8.
- Rekreacja, turystyka i agroturystyka w gospodarce przestrzennej: wyzwanie XXI wieku, red.: W. Czarnecki, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Białystok, 2007, ISBN 978-83-60432-25-9.
- Metropolie: problemy rozwoju, red.: W. Czarnecki, M. Proniewski, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, Białystok, 2009, ISBN 978-83-60432-51-8.
- Wpływ dorobku II Rzeczypospolitej na urbanistykę i architekturę powojenną, red.: W. Czarnecki, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Białystok, 2011, ISBN 978-83-60432-72-3[7].
Dorobek publicystyczny
Autor i wydawca publikacji historycznych
- Kresowe losy, Wydawnictwo Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, Biblioteka Wileńskich Rozmaitości, Seria A nr 9, Bydgoszcz, 1995, ISSN 1230-9915, ISBN 83-903133-9-1.
- Armia Krajowa na Białostocczyźnie 1939–1945, Zarząd Okręgu Białostockiego Światowego Związku Żołnierzy AK, Białystok, 2007 (współautor: H. Rembiszewski).
- Żyłem ciekawie, Białystok, 2009.
- Losy żołnierzy kresowych Armii Krajowej, Zarząd Okręgu Białostockiego Światowego Związku Żołnierzy AK, Białystok, 2010.
- Pluton Harcerski Szarych Szeregów w Wilnie, Zarząd Okręgu Białostockiego Światowego Związku Żołnierzy AK, Białystok, 2012.
- Wspomnienia z Wilna i o Wilnie, Białystok, 2017.
- Żyłem ciekawie ... dalej, Białystok, 2019.
- Czarnecki W., Zagadnienia kształtowania dzielnicy przemysłowej miasta średniej wielkości, Zeszyty Naukowe Budownictwo z.5, Wydawnictwo Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1976.
Redaktor publikacji historycznych
- Zygmunt Kłosiński „Huzar”, 3 Wileńska, Białystok, Redakcja „Gońca Kresowego”, Białostocki Oddział Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna, 1995, ISSN 1234-2408.
- Zygmunt Kłosiński „Huzar”, Armia Krajowa na Wileńszczyźnie, Z-d Okręgu Białostockiego Światowego Związku Żołnierzy AK, Białystok, 2011.
Autor artykułów o Kresach RP w czasopismach
- „Goniec Kresowy”, Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna O/Białystok
- „Materiały Historyczne Stowarzyszenia Szarych Szeregów w Warszawie”
- „Pomosty. Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku”
- „Wileńskie Rozmaitości”, Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, Bydgoszcz
- „Pamiętnik Okręgu Wileńskiego AK”, Bydgoszcz, Światowy Związek Żołnierzy AK
Odznaczenia
- Medal Wojska Polska Swemu Obrońcy (Londyn) 1948
- Srebrny Krzyż Zasługi 1969
- Krzyż Partyzancki 1970
- Złoty Krzyż Zasługi 1978
- Krzyż Armii Krajowej (Londyn) 1983
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1989
- Za zasługi dla Miasta Włocławka 1967
- Za zasługi dla Miasta Bydgoszczy 1979
- Medal XX-lecia Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego 1979
- Medal 40-lecia Polski Ludowej 1984
- Złota Odznaka Za zasługi dla Województwa Włocławskiego 1987
- Srebrna Odznaka Za zasługi dla Województwa Białostockiego 1989
- Złota Odznaka ZNP 1999
- Srebrny Krzyż Za zasługi dla ZHP 2000
- Odznaka Honorowa Sybiraka 2004
- Odznaka akcji Burza
- Krzyż Weterana 2001
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 2004
- Medal Pro Memoria 2005
- Krzyż Zesłańców Sybiru 2005
- Medal Pro Patria 2012
- Medal 40-lecia Wydziału Architektury PB 2016[1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Jan Malinowski (red.), Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej, t. Tom II, Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej Oddział w Bydgoszczy, 1998, str. 67-69, ISBN 83-907732-8-7 .
- ↑ a b c d e Nota biograficzna w: Witold Czarnecki, Losy żołnierzy kresowych Armii Krajowej, Zarząd Okręgu Białostockiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Białystok, 2010, s. 200, ISBN 978-83-931783-0-8.
- ↑ a b c d e f Biogramy, [w:] 30 lat Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej 1975-2005, Fundacja Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych w Białymstoku, 2005, str 34, ISBN 83-88771-71-X .
- ↑ a b 1939, [w:] L. Jan Malinowski (red.), Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie - Wspomnienia wychowawców i wychowanków, t. Biblioteka Wileńskich Rozmaitości, Bydgoszcz: Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej, Oddział w Bydgoszczy, 1999 (Seria B nr 25), s. 490–497, ISBN 83-87865-09-5, ISSN 1230-9915 .
- ↑ a b Opowieści rodzinne, [w:] Witold Czarnecki , Żyłem ciekawie, Białystok 2009, s. 13–35 .
- ↑ Politechnika Białostocka, Profesor Witold Czarnecki Profesorem Honorowym Politechniki Białostockiej.
- ↑ a b Strona główna | Biblioteka Politechniki Białostockiej, biblioteka.pb.edu.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
Bibliografia
- Zygmunt Kłosiński , 3 Wileńska, Białystok: Redakcja „Gońca Kresowego”. Białostocki Oddział Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna, 1995, ISSN 1234-2408 .
- Red. Jan Malinowski: Witold Czarnecki, Kresowe losy, Biblioteka Wileńskich Rozmaitości Seria A nr 9, Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej w Bydgoszczy, Bydgoszcz, 1995, ISBN 83-903133-9-1.
- Witold Czarnecki: Studia i Rozprawy: Rozprawy Naukowe nr 49, Dział Wydawnictw i Poligrafii Politechniki Białostockiej, Białystok, 1997, ISBN 0867096X.
- 30 lat Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej: pod red. Janiny Demianowicz, wybór i oprac. mat. Bartosz J. Czarnecki i Jadwiga C. Żarnowiecka, Wydawnictwo Fundacja Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych, Białystok, 2006, ISBN 83-88771-71-X.
- Janusz Bohdanowicz: „3. Brygada Szczerbca Armia Krajowa Okręg Wileński”, Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej – Środowisko Wileńskie w Warszawie, 2008.
- Witold Czarnecki: Żyłem ciekawie: Białystok, 2009.
- Danuta Szyksznian: Jak dopalał się ogień biwaku. Szczecin: Wydawnictwo Promocyjne „Albatros”, 2009. ISBN 978-83-88038-68-6.
- Witold Czarnecki: Żyłem ciekawie ...dalej: Białystok, 2019.
Media użyte na tej stronie
Autor:
Kolekcja należy do muzeum: Muzeum użytkownika pieczarek
[na:] myvimu.com, Licencja: CC BY-SA 2.0Złota Odznaka ZNP
Autor: jdx, Licencja: CC BY-SA 3.0
Kościół Chrystusowy w Bielsku Podlaskim.
Flaga Armii Krajowej; symbol na fladze jest złożeniem liter "P" i "W", będących skrótem od "Polska Walcząca" (zob. Znak Polski Walczącej)
(c) Riva72, CC BY-SA 2.5
Odznaka AK przyznawana za udział w "Akcji Burza"
Autor: Kij, Licencja: CC BY-SA 4.0
Prof. zw. Witold Czarnecki - nadanie tytułu Profesora Honorowego Politechniki Białostockie
Autor: Geralt Riv, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Honorowej Odznaki Sybiraka
Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape .
Autor: Fczarnowski, Licencja: CC BY-SA 3.0
Białystok, pomnik żołnierzy Armii Krajowej
Autor: Kij, Licencja: CC BY-SA 4.0
Wooden country house in the village of Tatarowce in Podlasie
Baretka: Krzyż Partyzancki
Autor: Pacyfa, Licencja: CC BY-SA 3.0 pl
Białystok, pałacyk gościnny Branickich, 1771, 1947-1952
Baretka: Krzyż Zesłańców Sybiru
Naramiennik starszego szeregowca Wojska Polskiego (1919-25).
Autor: Kij, Licencja: CC BY-SA 4.0
Profesor zw. dr hab. inż. architekt Witold Czarnecki, w trakcie konferencji naukowej w 2006 roku w Białymstoku
Baretka Medalu "Pro Memoria"
Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape .
Baretka: Medal 40-lecia Polski Ludowej