Witold Ostrowski
| ||
![]() | ||
Data i miejsce urodzenia | 15 czerwca 1875 Berlin | |
Data i miejsce śmierci | 14 sierpnia 1942 Kraków | |
Prezydent Krakowa | ||
Okres | od 21 lipca 1925 do 4 czerwca 1926 | |
Poprzednik | Zdzisław Wawrausch | |
Następca | Karol Rolle | |
Odznaczenia | ||
![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Otwarcie_wystawy_Andrzeja_Olesia.jpg/300px-Otwarcie_wystawy_Andrzeja_Olesia.jpg)
Witold Tadeusz Ostrowski (ur. 15 czerwca 1875 w Berlinie, zm. 14 sierpnia 1942 w Krakowie) – polski działacz społeczny i organizator przemysłu.
Życiorys
Syn rzeźbiarza Kazimierza Witolda Ostrowskiego, brat Stanisława Kazimierza. Dzieciństwo spędził w Warszawie i Tarnopolu. Ukończył C. K. Gimnazjum w Brzeżanach. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim.
Pracował jako urzędnik w Tarnopolu, następnie w starostwie w Stanisławowie, skąd został na polecenie Ministerstwa Handlu przeniesiony do Krakowa.
W latach studiów zaangażował się w działalność Towarzystwa Szkoły Ludowej, w Krakowie założył 45 szkół przemysłowych, popierał rzemiosło i drobny przemysł. W 1906 został członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Szkoły Ludowej, w 1909 jego prezesem w oddziale krakowskim, a w 1927 prezesem Zarządu Głównego Towarzystwa Szkoły Ludowej. Współredagował " Nową Reformę", której w 1928 został także współwłaścicielem.
W 1914 został radnym miasta Krakowa. W okresie I wojny światowej bardzo angażował się w powstanie i pomoc Legionom. Referent Zarządu Organizacji Powiatowych Departamentu Organizacyjnego Sekcji Zachodniej Naczelnego Komitetu Narodowego w 1914 roku[1]. W 1918 był inicjatorem budowy pomnika w kwaterze legionowej na Cmentarzu Rakowickim i członkiem Polskiej Komisji Likwidacyjnej.
Po I wojnie światowej znalazł zatrudnienie w Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie na stanowisku Naczelnika Wydziału Przemysłowego. Z Urzędu Wojewódzkiego, wobec niemożliwości porozumienia się komisarza Zdzisława Wawrauscha z urzędującymi wiceprezydentami Krakowa i po jego ustąpieniu został mianowany 19 lipca 1925 zarządcą komisarycznym Krakowa. Na tym stanowisku przepracował rok, po reaktywowaniu rozwiązanej Rady Miasta Krakowa złożył urząd w dniu 2 czerwca 1926.
W nowej radzie miejskiej w dniu 28 września 1926 został wybrany jednym z wiceprezydentów miasta, na tym stanowisku pozostał do emerytury, do 1934. Zaangażowany był w utworzenie Muzeum Etnograficznego, popierał plany stworzenia skansenu budownictwa ludowego w Lasku Wolskim, do czego ostatecznie jednak nie doszło. Założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922[2]. Odznaczony został Krzyżem Legionów i Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta. W maju 1931 został wyróżniony godnością członka honorowego Towarzystwo Szkoły Ludowej[3].
Z małżeństwa z Kazimierą z Sośnickich(1877–1954) miał dwóch synów: Kazimierza – adwokata, oficera Komendy Głównej AK i Witolda Macieja (1911–1966) – inżyniera rolnika.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechał z Krakowa do Lwowa, w lutym 1940 powrócił pod Wawel i dość długo ukrywał się w obawie przed aresztowaniem. Zmarł śmiercią naturalną, pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Bibliografia
- Marian Zgórniak, Ostrowski Witold Tadeusz [w:] Polski Słownik Biograficzny tom 24 wyd. 1979
Przypisy
- ↑ Dziennik Obwieszczeń Naczelnego Komitetu Narodowego. Sekcya Zachodnia, Kraków 24 sierpnia 1914 roku, rok I, nr 1, s. 4.
- ↑ Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]
- ↑ Ważniejsze wydarzenia w Polsce. „Głos Jarosławski”. Nr 23, s. 2, 6 czerwca 1931.
Media użyte na tej stronie
(c) I, DJPastesz, CC-BY-SA-3.0
Krzyż Legionowy, odznaka organizacyjna Związku Legionistów Polskich. fot.Tomasz K. Żurawski
Autor: Zalasem1, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kazimierz Ostrowski, doktor praw, adwokat, działacz społeczny, dowódca Placówki Radiowo-Informacyjnej "Anna" AK, cmentarz Rakowicki
Witold Tadeusz Ostrowski prezydent Krakowa
Otwarcie wystawy prac malarskich Andrzeja Olesia w Pałacu Sztuki w Krakowie. Widoczni od lewej: sekretarz Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie Artur Schroeder, artysta malarz Andrzej Oleś, wicewojewoda krakowski Mieczysław Bilek, pani Kwaśniewska, wojewoda krakowski Mikołaj Kwaśniewski, prezydent Krakowa Władysław Belina-Prażmowski, wiceprezydent Krakowa Witold Ostrowski, wiceprezydent Krakowa Stanisław Klimecki.