Wojciech Walczak (polityk)
Data i miejsce urodzenia | 3 października 1959 |
---|---|
Zawód, zajęcie | polityk, psycholog, urzędnik państwowy |
Alma Mater | |
Partia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Wojciech Krzysztof Walczak (ur. 3 października 1959 w Łodzi) – polski polityk, psycholog i urzędnik państwowy, działacz opozycyjny i studencki w PRL.
Życiorys
Syn Tadeusza i Teresy[1]. W 1978 w trakcie nauki w IX Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi zaangażował się w działalność Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, zajmował się drukiem i kolportażem podziemnego pisma „Opinia” i książek Wydawnictwa im. Konstytucji 3 Maja. W 1984 ukończył studia psychologiczne na Uniwersytecie Łódzkim, później był tam także asystentem (1989–1990). Pomiędzy 1984 a 1989 pracował jako psycholog w Poradni Wychowawczo-Zawodowej nr 2 w Łodzi, od 1987 prowadził prywatną praktykę terapeutyczną[2].
We wrześniu 1980 został członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów, od października 1980 do maja 1981 kierował zarządem uczelnianym NZS UŁ, był też delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów oraz wiceprzewodniczącym prezydium Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS. W styczniu i lutym 1981 kierował Międzyuczelnianą Komisją Porozumiewawczą prowadzącą negocjacje z Komisją Międzyresortową w trakcie strajku łódzkich studentów. Po niepowodzeniu rozmów kierował komitetem strajkowym trwającego 29 dni strajku okupacyjnego[3]; później także w strajku sprzeciwiającym wprowadzeniu stanu wojennego. Od 8 lutego do 6 grudnia 1982 pozostawał internowany w ośrodkach odosobnienia w Łodzi i Kwidzynie. Od 1983 uczestniczył w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych przy kościele pw. Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, od 1985 także w grupie samokształceniowej opartej na nauce Kościoła Katolickiego. W 1985 współautor listu otwartego do Rady Ministrów sprzeciwiającego się nowelizacji ustawy o szkolnictwie wyższym[2]. W późniejszym okresie był m.in. autorem wypowiedzi na potrzeby dokumentu Bardzo krótki strajk (2007).
W 1989 wstąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, w kadencji 1994–1998 zasiadał w Radzie Miejskiej w Łodzi z listy Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego. Zajmował stanowiska kuratora oświaty i wychowania w Łodzi (1990–1994), kierownika ds. szkoleń, następnie szefa Departamentu Kształcenia i Wychowania Ministerstwa Edukacji Narodowej (1996–1998) oraz Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Łodzi (1998–2003). Od 2001 do 2007 członek Prawa i Sprawiedliwości[2], z listy PiS w 2006 uzyskał mandat radnego sejmiku łódzkiego[4] i został jego wiceprzewodniczącym[5]. W 2007 przeszedł do Prawicy Rzeczypospolitej. W wyborach do Europarlamentu w 2009 otwierał jej łódzką listę okręgową[6], kandydował także do Sejmu w 2007[7].
Odznaczenia
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)[8] oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2017)[9][10], a także w 2011 medalem Universitatis Lodziensis Amico za udział w strajku studenckim z 1981[11].
Przypisy
- ↑ Dane z katalogu osób „rozpracowywanych”. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ a b c Wojciech Walczak. encysol.pl. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Historia Niezależnego Zrzeszenia Studentów. nzs.org.pl. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Sejmik obsadził fotele. naszemiasto.pl, 28 listopada 2006. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 560
- ↑ M.P. z 2017 r. poz. 469
- ↑ Uroczystość wręczenia Krzyży Wolności i Solidarności działaczom opozycji demokratycznej – Łódź, 23 czerwca 2017. Instytut Pamięci Narodowej, 23 czerwca 2017. [dostęp 2022-05-08].
- ↑ Emilia Białecka: XXX-lecie strajku studenckiego na posiedzeniu Senatu UŁ. naszemiasto.pl, 19 lutego 2011. [dostęp 2022-05-08].
Media użyte na tej stronie
Baretka Krzyża Wolności i Solidarności.