World Rugby Awards
World Rugby Awards – nagrody przyznawane przez World Rugby, organizację zarządzającą rugby union, za osiągnięcia w tym sporcie.
IRB w kwietniu 2001 roku ogłosiła zamiar przyznawania wyróżnień za osiągnięcia w rugby union[1], sama ceremonia zaś odbywała się od listopada tegoż roku na dorocznej gali[2]. Z uwagi jednak na panujący kryzys ekonomiczny IRB postanowiła od roku 2009 – prócz lat, w których odbywają się Puchary Świata – wręczać nagrody indywidualnie na przestrzeni całego roku, najlepiej przy okazji wydarzeń związanych z wyróżnionym[3]. Do gali powrócono od roku 2016, z przerwą na pandemię COVID-19.
Uhonorowani
2001
Ceremonia odbyła się 11 listopada 2001 roku w Mayfair Theatre w Londynie[4], a nagrody otrzymali[5][6]:
- IRB Player of the Year: Keith Wood
Irlandia
- IRB Team of the Year:
Australia
- IRB Coach of the Year: Rod Macqueen
Australia
- IRB Young Player of the Year: Gavin Henson
Walia
- IRB Women’s Player of the Year: Shelley Rae
Anglia
- IRB Development Award:
- IRB Spirit of Rugby Award: Tim Grandadge
Indie
- IRB Award for Distinguished Service: Tom Kiernan
Irlandia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Ed Morrison
Anglia
- IRB Chairman's Award:
- Kath McLean
Nowa Zelandia
- Terry McLean
Nowa Zelandia
- Albert Ferrasse
Francja
- John Eales
Australia
- Kath McLean
2002
Ceremonia odbyła się 26 stycznia 2003 roku w Landmark Hotel w Londynie[7], a nagrody otrzymali[8]:
- IRB Player of the Year: Fabien Galthié
Francja
- IRB Team of the Year:
Francja
- IRB Coach of the Year: Bernard Laporte
Francja
- IRB U19 Player of the Year: Luke McAlister
Nowa Zelandia U-19
- IRB U21 Player of the Year: Pat Barnard
Południowa Afryka U-21
- IRB Sevens Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Women’s Player of the Year: Monique Hirovanaa
Nowa Zelandia
- IRB Development Award: John Broadfoot
Anglia
- IRB Spirit of Rugby Award: Old Christians Club
Urugwaj
- IRB Award for Distinguished Service: Allan Hosie
Szkocja
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Colin Hawke
Nowa Zelandia
- IRB Chairman's Award:
2003
Ceremonia odbyła się 23 listopada 2003 roku w Wharf 8 w Sydney[9], a nagrody otrzymali[10]:
- IRB Player of the Year: Jonny Wilkinson
Anglia
- IRB Team of the Year:
Anglia
- IRB Coach of the Year: Clive Woodward
Anglia
- IRB U19 Player of the Year: Jean-Baptiste Peyras-Loustalet
Francja U-19
- IRB U21 Player of the Year: Ben Atiga
Nowa Zelandia U-21
- IRB Sevens Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Women’s Personality of the Year: Kathy Flores
USA
- IRB Development Award: Tan Theany i Philippe Monnin
Kambodża
- IRB Spirit of Rugby Award: Michael i Linda Collinson
Suazi
- IRB Award for Distinguished Service: Bob Stuart
Nowa Zelandia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Derek Bevan
Walia
- IRB Chairman's Award: Vernon Pugh
Walia
2004
Ceremonia odbyła się 28 listopada 2004 roku w Royal Lancaster Hotel w Londynie, a nagrody otrzymali[11]:
- IRB Player of the Year: Schalk Burger
Południowa Afryka
- IRB Team of the Year:
Południowa Afryka
- IRB Coach of the Year: Jake White
Południowa Afryka
- IRB U19 Player of the Year: Jeremy Thrush
Nowa Zelandia U-19
- IRB U21 Player of the Year: Jerome Kaino
Nowa Zelandia U-21
- IRB Sevens Player of the Year: Simon Amor
Anglia
- IRB Sevens Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Women’s Personality of the Year: Donna Kennedy
Szkocja
- IRB Development Award: Guédel Ndiaye
Senegal
- IRB Spirit of Rugby Award: Jarrod Cunningham
Nowa Zelandia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ronnie Dawson
Irlandia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Jim Fleming
Szkocja
- IRB Chairman's Award: Marcel Martin
Francja
2005
Ceremonia odbyła się 27 listopada 2005 roku w Pavillon d’Armenonville w Paryżu[12], a nagrody otrzymali[13]:
- IRB Player of the Year: Daniel Carter
Nowa Zelandia
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Coach of the Year: Graham Henry
Nowa Zelandia
- IRB U19 Player of the Year: Isaia Toeava
Nowa Zelandia U-19
- IRB U21 Player of the Year: Tatafu Polota-Nau
Australia U-21
- IRB Sevens Player of the Year: Orene Aiʻi
Nowa Zelandia
- IRB Sevens Team of the Year:
Fidżi
- IRB Women’s Personality of the Year: Farah Palmer
Nowa Zelandia
- IRB Development Award: Robert Antonin
Francja
- IRB Spirit of Rugby Award: Jean Pierre Rives
Francja
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Peter Crittle
Australia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Paddy O’Brien
Nowa Zelandia
- IRB Chairman's Award: Tasker Watkins
Walia
- IRPA Special Merit Award: George Gregan
Australia
2006
Ceremonia odbyła się 27 listopada 2006 roku w Kelvingrove Art Gallery and Museum w Glasgow[14], a nagrody otrzymali[15]:
- IRB Player of the Year: Richie McCaw
Nowa Zelandia
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Coach of the Year: Graham Henry
Nowa Zelandia
- IRB U19 Player of the Year: Josh Holmes
Australia U-19
- IRB U21 Player of the Year: Lionel Beauxis
Francja U-21
- IRB Sevens Player of the Year: Uale Mai
Samoa
- IRB Sevens Team of the Year:
Fidżi
- IRB Women’s Personality of the Year: Margaret Alphonsi
Anglia
- IRB Development Award: Mike Luke
Kanada
- IRB Spirit of Rugby Award: Polly Miller
Wielka Brytania
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Brian Lochore
Nowa Zelandia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Peter Marshall
Australia
- IRB Hall of Fame:
2007
Ceremonia odbyła się 21 października 2007 roku w Pavillon d’Armenonville w Paryżu[16], a nagrody otrzymali[17]:
- IRB Player of the Year: Bryan Habana
Południowa Afryka
- IRB Team of the Year:
Południowa Afryka
- IRB Coach of the Year: Jake White
Południowa Afryka
- IRB U19 Player of the Year: Robert Fruean
Nowa Zelandia U-19
- IRB Sevens Player of the Year: Afeleke Pelenise
Nowa Zelandia
- IRB Sevens Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Women’s Personality of the Year: Sarah Corrigan
Australia
- IRB Development Award: Jacob Thompson
Jamaica
- IRB Spirit of Rugby Award: Nicolas Pueta
Argentyna
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: José María Epalza
Hiszpania
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Dick Byres
Australia
- IRPA Special Merit Award: Fabien Pelous
Francja
- IRPA Try of the Year: Takudzwa Ngwenya
Stany Zjednoczone
- IRB Hall of Fame:
- Pierre de Coubertin
Francja
- Danie Craven
Południowa Afryka
- John Eales
Australia
- Gareth Edwards
Walia
- Wilson Whineray
Nowa Zelandia
- Pierre de Coubertin
2008
Ceremonia odbyła się 23 listopada 2008 roku w Old Billingsgate w Londynie[18], a nagrody otrzymali[19]:
- IRB Player of the Year: Shane Williams
Walia
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Coach of the Year: Graham Henry
Nowa Zelandia
- IRB Junior Player of the Year: Luke Braid
Nowa Zelandia U-20
- IRB Sevens Player of the Year: DJ Forbes
Nowa Zelandia
- IRB Women’s Personality of the Year: Carol Isherwood
Anglia
- IRB Development Award: TAG Rugby Development Trust i Martin Hansford
Południowa Afryka
- IRB Spirit of Rugby Award: Roelien Muller i Patrick Cotter
Tajlandia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Nicholas Shehadie
Australia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Andre Watson
RPA
- IRPA Special Merit Award: Agustín Pichot
Argentyna
- IRPA Try of the Year: Brian O’Driscoll
Irlandia
- IRB Hall of Fame:
- 1888 New Zealand Natives i Joe Warbrick
Nowa Zelandia
- Jack Kyle
Irlandia
- Melrose RFC i Ned Haig
Szkocja
- Hugo Porta
Argentyna
- Philippe Sella
Francja
- 1888 New Zealand Natives i Joe Warbrick
2009
- IRB Player of the Year: Richie McCaw
Nowa Zelandia[20]
- IRB Team of the Year:
Południowa Afryka[21]
- IRB Coach of the Year: Declan Kidney
Irlandia[21]
- IRB Junior Player of the Year: Aaron Cruden
Nowa Zelandia U-20[22]
- IRB Sevens Player of the Year: Ollie Phillips
Anglia[23]
- IRB Women’s Personality of the Year: Debby Hodgkinson
Australia[24]
- IRB Development Award: Lin Chai Seng
Chińskie Tajpej[25]
- IRB Spirit of Rugby Award: L’Aquila Rugby
Włochy[26]
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Noel Murphy
Irlandia[25]
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Francis Palmade
Francja[27]
- IRPA Special Merit Award: Kevin Mac Clancy
- IRPA Try of the Year: Jaque Fourie
Południowa Afryka[28]
- IRB Hall of Fame[29]:
- Frik du Preez
Południowa Afryka
- Barry „Fairy” Heatlie
Południowa Afryka
- Bill Maclagan
Szkocja
- Ian McGeechan
Szkocja
- Willie John McBride
Irlandia
- Syd Millar
Irlandia
- Clifford Morgan
Walia
- Bennie Osler
Południowa Afryka
- Tony O’Reilly
Irlandia
- Frik du Preez
2010
- IRB Player of the Year: Richie McCaw
Nowa Zelandia[30]
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia[30]
- IRB Coach of the Year: Graham Henry
Nowa Zelandia[30]
- IRB Junior Player of the Year: Julian Savea
Nowa Zelandia U-20[31]
- IRB Sevens Player of the Year: Mikaele Pesamino
Samoa[32]
- IRB Women’s Personality of the Year: Carla Hohepa
Nowa Zelandia[33]
- IRB Development Award: Brian O’Shea
Australia[34]
- IRB Spirit of Rugby Award: Virreyes RC
Argentyna[35]
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Jean-Claude Baqué
Francja[36]
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Colin High
Anglia[37]
- IRPA Try of the Year: Chris Ashton
Anglia[38][39]
2011
Ceremonia odbyła się 24 października 2011 roku w Vector Arena w Auckland, a nagrody otrzymali[40]:
- IRB Player of the Year: Thierry Dusautoir
Francja
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia
- IRB Coach of the Year: Graham Henry
Nowa Zelandia
- IRB Junior Player of the Year: George Ford
Anglia U-20
- IRB Sevens Player of the Year: Cecil Afrika
Południowa Afryka
- IRB Women’s Personality of the Year: Ruth Mitchell
Hongkong
- IRB Development Award: Rookie Rugby
Stany Zjednoczone
- IRB Spirit of Rugby Award: Wooden Spoon Society
Wielka Brytania
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Jock Hobbs
Nowa Zelandia
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Keith Lawrence
Nowa Zelandia
- IRPA Special Merit Award: George Smith
Australia
- IRPA Try of the Year: Radike Samo
Australia
- IRB Hall of Fame[41][42][43][44][45]:
- Serge Blanco
Francja
- André Boniface i Guy Boniface
Francja
- Lucien Mias
Francja
- Jean Prat
Francja
- Alan Rotherham
Anglia i Harry Vassall
Anglia
- Cardiff R.F.C.
Walia i Frank Hancock
Walia
- Mike Gibson
Irlandia
- Barbarian F.C.
Anglia
- William Percy Carpmael
Anglia
- Kitch Christie
Południowa Afryka
- Bob Dwyer
Australia
- Nick Farr-Jones
Australia
- Martin Johnson
Anglia
- John Kendall-Carpenter
Anglia
- David Kirk
Nowa Zelandia
- Brian Lima
Samoa
- Richard Littlejohn
Nowa Zelandia
- Brian Lochore
Nowa Zelandia
- Jonah Lomu
Nowa Zelandia
- Rod Macqueen
Australia
- Agustín Pichot
Argentyna
- Francois Pienaar
Południowa Afryka
- Gareth Rees
Kanada
- Nicholas Shehadie
Australia
- John Smit
Południowa Afryka
- Roger Vanderfield
Australia
- Jake White
Południowa Afryka
- Clive Woodward
Anglia
- Serge Blanco
2012
- IRB Player of the Year: Daniel Carter
Nowa Zelandia[46]
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia[46]
- IRB Coach of the Year: Steve Hansen
Nowa Zelandia[46]
- IRB Junior Player of the Year: Jan Serfontein
Południowa Afryka U-20[47]
- IRB Sevens Player of the Year: Tomasi Cama
Nowa Zelandia[48]
- IRB Women’s Player of the Year: Michaela Staniford
Anglia[49]
- IRB Development Award:
Południowoafrykański Związek Rugby[50]
- IRB Spirit of Rugby Award: Lindsay Hilton
Kanada[51]
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Viorel Morariu
Rumunia[52]
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Paul Dobson
Republika Południowej Afryki[53]
- IRPA Try of the Year: Bryan Habana
Południowa Afryka[54]
- IRB Hall of Fame:
2013
- IRB Player of the Year: Kieran Read
Nowa Zelandia[61]
- IRB Team of the Year:
Nowa Zelandia[61]
- IRB Coach of the Year: Steve Hansen
Nowa Zelandia[61]
- IRB Junior Player of the Year: Sam Davies
Walia U-20[62]
- IRB Sevens Player of the Year: Tim Mikkelson
Nowa Zelandia[63]
- IRB Women’s Sevens Player of the Year: Kayla McAlister
Nowa Zelandia[64]
- IRB Development Award[65]:
- IRB Spirit of Rugby Award: Yoshiharu Yamaguchi
Japonia[65]
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ian McIntosh
RPA[65]
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Michel Lamoulie
Francja[66]
- IRPA Try of the Year: Beauden Barrett
Nowa Zelandia[67]
- IRB Hall of Fame:
- Alfred St. George Hamersley
Anglia[68]
- Władimir Iljuszyn
ZSRR[69]
- Waisale Serevi
Fidżi[70]
- Thomas Lawton
Australia
- John Thornett
Australia
- Ken Catchpole
Australia
- Mark Ella
Australia
- David Campese
Australia
- George Gregan
Australia
- Robert Seddon i British and Irish Lions z 1888
- David Bedell-Sivright
Szkocja
- Bleddyn Williams i Jack Matthews
Walia
- Ronnie Dawson
Irlandia
- Gavin Hastings
Szkocja[71][72][73]
- Alfred St. George Hamersley
2014
- World Rugby Player of the Year: Brodie Retallick
Nowa Zelandia[74]
- World Rugby Team of the Year:
Nowa Zelandia[74]
- World Rugby Coach of the Year: Steve Hansen
Nowa Zelandia[74]
- IRB Junior Player of the Year: Handré Pollard
Południowa Afryka U-20[75]
- IRB Sevens Player of the Year: Samisoni Viriviri
Fidżi[76]
- IRB Women’s Player of the Year: Magali Harvey
Kanada[77]
- IRB Women’s Sevens Player of the Year: Emilee Cherry
Australia[78]
- IRB Development Award: Bidzina Iwaniszwili
Gruzja[79]
- IRB Spirit of Rugby Award: VOR Vivendo O Rugby
Brazylia[79]
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Ray Williams
Walia[80]
- IRB Referee Award for Distinguished Service: Bob Francis
Nowa Zelandia[81]
- IRPA Try of the Year: Francois Hougaard
Południowa Afryka[82]
- World Rugby Hall of Fame:
- Fred Allen
Nowa Zelandia
- Don Clarke
Nowa Zelandia
- Grant Fox
Nowa Zelandia
- Sean Fitzpatrick
Nowa Zelandia
- Michael Jones
Nowa Zelandia
- Ian Kirkpatrick
Nowa Zelandia
- John Kirwan
Nowa Zelandia
- Terry McLean
Nowa Zelandia
- Colin Meads
Nowa Zelandia
- Graham Mourie
Nowa Zelandia
- George Nepia
Nowa Zelandia[83]
- Nathalie Amiel
Francja
- Bill Beaumont
Anglia
- Gill Burns
Anglia
- Ieuan Evans
Walia
- Jim Greenwood
Szkocja
- Carol Isherwood
Anglia
- Patty Jervey
Stany Zjednoczone
- Jason Leonard
Anglia
- Michael Lynagh
Australia
- Jo Maso
Francja
- Farah Palmer
Nowa Zelandia
- Anna Richards
Nowa Zelandia
- Keith Rowlands
Walia
- JPR Williams
Walia
- Keith Wood
Irlandia[79]
- Fred Allen
2015
Ceremonia odbyła się 1 listopada 2015 roku w Battersea Evolution w Londynie[84], a nagrody otrzymali[85]:
- World Rugby Player of the Year: Daniel Carter
Nowa Zelandia
- World Rugby Team of the Year:
Nowa Zelandia
- World Rugby Coach of the Year: Michael Cheika
Australia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Werner Kok
Południowa Afryka
- World Rugby Women’s Player of the Year: Kendra Cocksedge
Nowa Zelandia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Portia Woodman
Nowa Zelandia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Nehe Milner-Skudder
Nowa Zelandia
- World Rugby Referee Award: Nigel Owens
Walia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service:
Nigel Starmer-Smith
- Award for Character: Pakistan Rugby Union
- Rugby World Cup Best Match Moment:
Japonia w meczu z
Południowa Afryka (2015)
- IRPA Special Merit Award: Brian O’Driscoll
Irlandia i Nathan Sharpe
Australia
- IRPA Try of the Year: Julian Savea
Nowa Zelandia
- World Rugby Hall of Fame:
- Phil Bennett
Walia
- Naas Botha
Południowa Afryka
- Gordon Brown
Szkocja
- Marcel Communeau
Francja
- Gerald Davies
Walia
- Mervyn Davies
Walia
- Danie Gerber
Południowa Afryka
- Tim Horan
Australia
- Andy Irvine
Szkocja
- Carwyn James
Walia
- Barry John
Walia
- Tom Kiernan
Irlandia
- Gwyn Nicholls
Walia
- Basil Maclear
Irlandia
- Bill McLaren
Szkocja
- Edgar Mobbs
Anglia
- Hennie Muller
Południowa Afryka
- Morne du Plessis
Południowa Afryka
- Ronald Poulton-Palmer
Anglia
- Tom Richards
Australia
- Jean-Pierre Rives
Francja
- Fergus Slattery
Irlandia
- Wavell Wakefield
Anglia
- Joost van der Westhuizen
Południowa Afryka
- John Lewis Williams
Walia[86]
- Nelson Mandela
Południowa Afryka[87]
- Phil Bennett
2016
Ceremonia odbyła się 13 listopada 2016 roku w Hilton London Metropole w Londynie[88], a nagrody otrzymali[89]:
- World Rugby Player of the Year: Beauden Barrett
Nowa Zelandia
- World Rugby Team of the Year:
Nowa Zelandia
- World Rugby Coach of the Year: Steve Hansen
Nowa Zelandia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Seabelo Senatla
Południowa Afryka
- World Rugby Women’s Player of the Year: Sarah Hunter
Anglia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Charlotte Caslick
Australia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Maro Itoje
Anglia
- World Rugby Referee Award: Alhambra Nievas
Hiszpania, Rasta Rasivhenge
Południowa Afryka
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service:
Syd Millar
- Award for Character: Rugby Opens Borders, Austrian Rugby Union
- IRPA Special Merit Award: Jean de Villiers
Południowa Afryka
- IRPA Try of the Year: Jamie Heaslip
Irlandia
- World Rugby Hall of Fame[90]:
- Brian O’Driscoll
Irlandia
- Shane Williams
Walia
- Jeremy Guscott
Anglia
- Lawrence Dallaglio
Anglia
- Heather Moyse
Kanada
- John Dawes
Walia
- GPS Macpherson
Szkocja
- Arthur Gould
Walia
- Jonny Wilkinson
Anglia
- Daniel Carroll
Australia/
Stany Zjednoczone
- Daisuke Ohata
Japonia
- Maggie Alphonsi
Anglia
- Brian O’Driscoll
2017
Ceremonia odbyła się 26 listopada 2017 roku w Salle des Etoiles w Monako[91], a nagrody otrzymali[92]:
- World Rugby Player of the Year: Beauden Barrett
Nowa Zelandia
- World Rugby Team of the Year:
Nowa Zelandia
- World Rugby Coach of the Year: Eddie Jones
Anglia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Perry Baker
Stany Zjednoczone
- World Rugby Women’s Player of the Year: Portia Woodman
Nowa Zelandia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Michaela Blyde
Nowa Zelandia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Rieko Ioane
Nowa Zelandia
- World Rugby Referee Award: Joy Neville
Irlandia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Marcel Martin
Francja
- Award for Character: Eduardo Oderigo
- IRPA Special Merit Award: Richie McCaw
Nowa Zelandia, Rachael Burford
Anglia
- IRPA Try of the Year: Joaquín Tuculet
Argentyna
- World Rugby Hall of Fame[93]:
- Felipe Contepomi
Argentyna
- Al Charron
Kanada
- Rob Andrew
Anglia
- Fabien Pelous
Francja
- Phaidra Knight
Stany Zjednoczone
- Felipe Contepomi
2018
Ceremonia odbyła się 25 listopada 2018 roku w Salle des Etoiles w Monako[94], a nagrody otrzymali[95]:
- World Rugby Player of the Year: Jonathan Sexton
Irlandia
- World Rugby Team of the Year:
Irlandia
- World Rugby Coach of the Year: Joe Schmidt
Irlandia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Perry Baker
Stany Zjednoczone
- World Rugby Women’s Player of the Year: Jessy Trémoulière
Francja
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Michaela Blyde
Nowa Zelandia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Aphiwe Dyantyi
Południowa Afryka
- World Rugby Referee Award: Angus Gardner
Australia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Yoshirō Mori
Japonia
- Award for Character:
Doddie Weir
- Spirit of Rugby Award:
Jamie Armstrong, The Clan
- IRP Special Merit Award: Stephen Moore
Australia, DJ Forbes
Nowa Zelandia
- IRP Try of the Year: Brodie Retallick
Nowa Zelandia
- World Rugby Hall of Fame[96]:
- Stephen Larkham
Australia[97]
- Ronan O’Gara
Irlandia
- Pierre Villepreux
Francja
- Liza Burgess
Walia
- Bryan Williams
Nowa Zelandia[98]
- Stephen Larkham
2019
Ceremonia odbyła się 3 listopada 2019 roku w The Prince Park Tower w Tokio[99], a nagrody otrzymali[100]:
- World Rugby Player of the Year: Pieter-Steph du Toit
Południowa Afryka
- World Rugby Team of the Year:
Południowa Afryka
- World Rugby Coach of the Year: Rassie Erasmus
Południowa Afryka
- World Rugby Sevens Player of the Year: Jerry Tuwai
Stany Zjednoczone
- World Rugby Women’s Player of the Year: Emily Scarratt
Anglia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Ruby Tui
Nowa Zelandia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Romain Ntamack
Francja
- World Rugby Referee Award: Wayne Barnes
Anglia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Bernard Lapasset
Francja
- Award for Character:
Kamaishi
- IRP Special Merit Award: Jamie Heaslip
Irlandia
- IRP Try of the Year: TJ Perenara
Nowa Zelandia
- World Rugby Hall of Fame[101]:
- Richie McCaw
Nowa Zelandia
- Shiggy Konno
Japonia
- Os du Randt
Południowa Afryka
- Peter Fatialofa
Samoa
- Graham Henry
Nowa Zelandia
- Diego Ormaechea
Urugwaj
- Richie McCaw
2021
Ogłaszanie laureatów było ogłaszane poprzez Internet w okresie 6–10 grudnia 2021 roku[102], a nagrody otrzymali[103]:
- World Rugby Player of the Year: Antoine Dupont
Francja
- World Rugby Coach of the Year: Simon Middleton
Anglia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Marcos Moneta
Argentyna
- World Rugby Women’s Player of the Year: Zoe Aldcroft
Anglia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Anne-Cécile Ciofani
Francja
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Will Jordan
Nowa Zelandia
- World Rugby Referee Award: Andrew Cole
Australia
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Jacques Laurans
Francja
- IRP Men’s Try of the Year: Damian Penaud
Francja
- IRP Women’s Try of the Year: Emilie Boulard
Francja
- World Rugby Hall of Fame[104]:
2022
Ceremonia odbyła się 20 listopada 2022 roku w Salle des Etoiles w Monako[105], a nagrody otrzymali[106]:
- World Rugby Player of the Year: Josh van der Flier
Irlandia
- World Rugby Coach of the Year: Wayne Smith
Nowa Zelandia
- World Rugby Sevens Player of the Year: Terry Kennedy
Irlandia
- World Rugby Women’s Player of the Year: Ruahei Demant
Nowa Zelandia
- World Rugby Women’s Sevens Player of the Year: Charlotte Caslick
Australia
- World Rugby Breakthrough Player of the Year: Ange Capuozzo
Włochy
- World Rugby Women’s Breakthrough Player of the Year: Ruby Tui
Nowa Zelandia
- World Rugby Referee Award: Tappe Henning
Południowa Afryka
- Vernon Pugh Award for Distinguished Service: Farah Palmer
Nowa Zelandia
- IRP Men’s Try of the Year: Rodrigo Fernández
Chile
- IRP Women’s Try of the Year: Abby Dow
Anglia
- IRPA Special Merit Award: Bryan Habana
Południowa Afryka
- World Rugby Hall of Fame[107]:
- Deborah Griffin
Anglia
- Sue Dorrington
Anglia
- Alice D. Cooper
Anglia
- Mary Forsyth
Anglia
- Kathy Flores
Stany Zjednoczone
- Fiao’o Fa’amausili
Nowa Zelandia
- Deborah Griffin
Przypisy
- ↑ IRB announce new awards scheme. espnscrum.com. [dostęp 2012-10-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-05)]. (ang.).
- ↑ Nominees. irb.com. [dostęp 2012-10-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-21)]. (ang.).
- ↑ New IRB Awards presentation format. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- ↑ Nominations for World Player of the Year. espnscrum.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-12)]. (ang.).
- ↑ Keith Wood Wins the Heineken International Player of the Year Award. irishrugby.ie. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-02)]. (ang.).
- ↑ Last year’s IRB Awards winners. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ IRB announces Awards date. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ Galthié is IRB Player of the Year. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ Sydney's Wharf 8 venue for 2003. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ England take the honours at IRB Awards. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ Burger is IRB Player of the year. awards.irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-05-27]. (ang.).
- ↑ IRB Awards go to Paris. awards.irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ Daniel Carter is IRB Player of the Year. awards.irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-24]. (ang.).
- ↑ Glasgow Plays Host To Prestigious Awards. scottishrugby.org. [dostęp 2014-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-24)]. (ang.).
- ↑ McCaw named IRB Player of the Year. irb.com @ web.archive.org. [dostęp 2015-05-27]. (ang.).
- ↑ IRB Awards return to Paris. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-24)]. (ang.).
- ↑ Habana named IRB Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-25)]. (ang.).
- ↑ IRB Awards return to London. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-13)]. (ang.).
- ↑ Shane Williams: IRB Player of the Year 2008. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-26)]. (ang.).
- ↑ Richie McCaw named IRB Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-02)]. (ang.).
- ↑ a b South Africa and Kidney secure key IRB Awards. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-01)]. (ang.).
- ↑ Cruden named IRB Junior Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-25)]. (ang.).
- ↑ Ollie Phillips IRB Sevens Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-08)]. (ang.).
- ↑ Hodgkinson named IRB Women’s Personality. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-10)]. (ang.).
- ↑ a b Noel Murphy and Lin Chia-Sheng receive Awards. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-08)]. (ang.).
- ↑ L’Aquila receive IRB Spirit of Rugby Award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-20)]. (ang.).
- ↑ Francis Palmade receives IRB Referee Award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-13)]. (ang.).
- ↑ Jaque Fourie wins IRPA Try of the Year 2009. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-10)]. (ang.).
- ↑ IRB Hall of Fame inducts nine legends in 2009. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-01)]. (ang.).
- ↑ a b c New Zealand honoured by trio of IRB Awards. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-03)]. (ang.).
- ↑ Savea named IRB Junior Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-25)]. (ang.).
- ↑ Mikaele Pesamino IRB Sevens Player of Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-04)]. (ang.).
- ↑ Hohepa named IRB Women’s Personality of Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-26)]. (ang.).
- ↑ Brian O’Shea wins IRB Development Award 2010. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-25)]. (ang.).
- ↑ Virreyes RC receive Spirit of Rugby Award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-01)]. (ang.).
- ↑ Jean-Claude Baque receives Vernon Pugh Award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-15)]. (ang.).
- ↑ Colin High receives IRB Referee award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-12)]. (ang.).
- ↑ Chris Ashton wins IRPA Try of the Year 2010. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-04)]. (ang.).
- ↑ Ashton receives IRPA Try of the Year award. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-18)]. (ang.).
- ↑ Thierry Dusautoir IRB Player Of The Year. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-25)]. (ang.).
- ↑ Five French legends into IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-05)]. (ang.).
- ↑ Hancock and Cardiff inducted to Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-09)]. (ang.).
- ↑ Mike Gibson inducted into IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-13)]. (ang.).
- ↑ Carpmael and Barbarians in Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-07)]. (ang.).
- ↑ RWC legends inducted into IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-27)]. (ang.).
- ↑ a b c Dan Carter named IRB Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-06)]. (ang.).
- ↑ Serfontein is IRB Junior Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-24)]. (ang.).
- ↑ Tomasi Cama IRB Sevens Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-05)]. (ang.).
- ↑ Staniford named Women’s Player of the Year. irb.com. [dostęp 2012-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-07)]. (ang.).
- ↑ SARU Capital Works projects earns IRB Award. irb.com. [dostęp 2012-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-11)]. (ang.).
- ↑ Hilton receives IRB's Spirit of Rugby Award. irb.com. [dostęp 2012-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-01)]. (ang.).
- ↑ Morariu receives Distinguished Service Award. irb.com. [dostęp 2012-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-19)]. (ang.).
- ↑ Paul Dobson receives IRB Referee Award 2012. irb.com. [dostęp 2012-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-04)]. (ang.).
- ↑ Habana wins IRPA Try of Year 2012 Award. irb.com. [dostęp 2012-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-02)]. (ang.).
- ↑ Gordon Tietjens inducted to IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-05)]. (ang.).
- ↑ Chilean Rugby giants added to Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-05-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-05)]. (ang.).
- ↑ IRB inducts Japanese legend into Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-29)]. (ang.).
- ↑ Pioneering Romanians added to Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-06-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-03)]. (ang.).
- ↑ USA Olympic teams inducted into Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-04)]. (ang.).
- ↑ Tsimba brothers enter IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2012-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-27)]. (ang.).
- ↑ a b c Kieran Read named IRB Player of the Year. irb.com. [dostęp 2013-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- ↑ Sam Davies is IRB Junior Player of the Year. irb.com. [dostęp 2013-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-25)]. (ang.).
- ↑ Tim Mikkelson named IRB Sevens Player of Year. irb.com. [dostęp 2013-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- ↑ McAlister the Women’s Sevens Player of Year. irb.com. [dostęp 2013-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-04)]. (ang.).
- ↑ a b c IRB Awards recognise Game changers. irb.com. [dostęp 2013-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)]. (ang.).
- ↑ Lamoulie receives IRB Referee Award. irb.com. [dostęp 2013-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-05)]. (ang.).
- ↑ Barrett wins IRPA Try of the Year Award 2013. worldrugby.org. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-25)]. (ang.).
- ↑ Hamersley inducted into IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2013-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-16)]. (ang.).
- ↑ Ilyushin first Russian in IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2013-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-16)]. (ang.).
- ↑ Sevens great Serevi enters IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2013-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-16)]. (ang.).
- ↑ Legends set for induction at #IRBConfEx. irb.com. [dostęp 2013-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-25)]. (ang.).
- ↑ IRB Hall of Fame 2013 Induction “The British & Irish Lions and Australia”. irb.com. [dostęp 2013-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)]. (ang.).
- ↑ Legends inducted into IRB Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2013-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-22)]. (ang.).
- ↑ a b c Retallick World Rugby Player of the Year 2014. worldrugby.org. [dostęp 2014-12-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-05)]. (ang.).
- ↑ Pollard named IRB Junior Player of the Year. irb.com. [dostęp 2014-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-26)]. (ang.).
- ↑ Samisoni Viriviri IRB Sevens Player of Year. irbsevens.com. [dostęp 2014-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-12)]. (ang.).
- ↑ Magali Harvey the Women’s Player of the Year. irb.com. [dostęp 2014-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-19)]. (ang.).
- ↑ Cherry named Women’s Sevens Player of Year. irb.com. [dostęp 2014-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-07)]. (ang.).
- ↑ a b c IRB Hall of Fame welcomes 15 new inductees. worldrugby.org. [dostęp 2014-11-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-05)]. (ang.).
- ↑ Ray Williams wins prestigious IRB Award. irb.com. [dostęp 2014-10-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-24)]. (ang.).
- ↑ Former ref given Distinguished Service Award. irb.com. [dostęp 2014-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-12)]. (ang.).
- ↑ Hougaard wins IRPA Try of the Year 2014. worldrugby.org. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-07)]. (ang.).
- ↑ Eleven NZ greats inducted into Hall of Fame. irb.com. [dostęp 2014-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-26)]. (ang.).
- ↑ World Rugby Awards to recognise top performances across the game in 2015. worldrugby.org. [dostęp 2016-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-17)]. (ang.).
- ↑ Daniel Carter named World Rugby Player of the Year 2015. worldrugby.org. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-02)]. (ang.).
- ↑ Legends inducted into World Rugby Hall of Fame at Rugby World Cup 2015. rugbyworldcup.com. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-21)]. (ang.).
- ↑ Nelson Mandela inducted into World Rugby Hall of Fame. rugbyworldcup.com. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-05)]. (ang.).
- ↑ Time running out to impress ahead of World Rugby Awards. worldrugby.org. [dostęp 2016-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-21)]. (ang.).
- ↑ Barrett and Hunter named World Rugby Players of the Year 2016. worldrugby.org. [dostęp 2016-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-17)]. (ang.).
- ↑ Innovative World Rugby Hall of Fame opens in Rugby. worldrugby.org. [dostęp 2016-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-18)]. (ang.).
- ↑ World Rugby Awards prepare to dazzle in Monaco. worldrugby.org. [dostęp 2017-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-04)]. (ang.).
- ↑ Barrett and Woodman named World Rugby Players of the Year 2017. worldrugby.org. [dostęp 2017-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-27)]. (ang.).
- ↑ Five legends inducted into World Rugby Hall of Fame. worldrugby.org. [dostęp 2017-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-15)]. (ang.).
- ↑ Fans urged to have their say on World Rugby Men’s and Women’s 15s Player of the Year awards. worldrugby.org. [dostęp 2018-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-26)]. (ang.).
- ↑ Sexton and Trémoulière named World Rugby Players of the Year 2018. world.rugby. [dostęp 2018-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-26)]. (ang.).
- ↑ Five new inductees to the World Rugby Hall of Fame presented by Tudor. worldrugby.org. [dostęp 2018-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-10)]. (ang.).
- ↑ Larkham inducted into World Rugby Hall of Fame presented by Tudor. worldrugby.org. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-21)]. (ang.).
- ↑ Legends inducted into World Rugby Hall of Fame. worldrugby.org. [dostęp 2018-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-13)]. (ang.).
- ↑ Stars join new-look World Rugby Awards panels. world.rugby. [dostęp 2019-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-20)]. (ang.).
- ↑ Du Toit and Scarratt named World Rugby Players of the Year 2019. world.rugby. [dostęp 2019-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-04)]. (ang.).
- ↑ Six legends to be inducted into World Rugby Hall of Fame. world.rugby. [dostęp 2019-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-13)]. (ang.).
- ↑ A week of celebration planned for the return of the World Rugby Awards in 2021. world.rugby. [dostęp 2021-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-11-03)]. (ang.).
- ↑ World Rugby Awards 2021 Winners. world.rugby. [dostęp 2021-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-13)]. (ang.).
- ↑ Six legends to be inducted into World Rugby Hall of Fame. world.rugby. [dostęp 2021-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-27)]. (ang.).
- ↑ World Rugby Awards returns to Monaco for a star-studded edition in November. world.rugby. [dostęp 2022-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-29)]. (ang.).
- ↑ Josh van der Flier and Ruahei Demant named World Rugby Players of the Year 2022. world.rugby. [dostęp 2022-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-21)]. (ang.).
- ↑ World Rugby Hall of Fame to recognise pioneering women and recent stars at New Zealand induction. world.rugby. [dostęp 2022-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-29)]. (ang.).
Bibliografia
- Past winners. world.rugby. [dostęp 2022-12-05]. (ang.).
- World Rugby Awards Voting Criteria. pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-24)]. (ang.).
- World Rugby Awards Voting Criteria 2017. pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2017-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-30)]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona (ang.)
Media użyte na tej stronie
IRFU flag first made public in 1925, comprised of the traditional four provinces of Ireland shields and other older elements, to resolve the issue of what flag to fly for the Ireland rugby team at international rugby games.
Flag of England. Saint George's cross (a red cross on a white background), used as the Flag of England, the Italian city of Genoa and various other places.
The Flag of India. The colours are saffron, white and green. The navy blue wheel in the center of the flag has a diameter approximately the width of the white band and is called Ashoka's Dharma Chakra, with 24 spokes (after Ashoka, the Great). Each spoke depicts one hour of the day, portraying the prevalence of righteousness all 24 hours of it.
Flag of New Zealand. Specification: http://www.mch.govt.nz/nzflag/description.html , quoting New Zealand Gazette, 27 June 1902.
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Flag of Senegal
Flag of Canada introduced in 1965, using Pantone colors. This design replaced the Canadian Red Ensign design.
Flag of Jamaica. “The sunshine, the land is green, and the people are strong and bold” is the symbolism of the colours of the flag. GOLD represents the natural wealth and beauty of sunlight; GREEN represents hope and agricultural resources; BLACK represents the strength and creativity of the people. The original symbolism, however, was "Hardships there are, but the land is green, and the sun shineth", where BLACK represented the hardships being faced.
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
The national flag of Kingdom of Thailand since September 2017; there are total of 3 colours:
- Red represents the blood spilt to protect Thailand’s independence and often more simply described as representing the nation.
- White represents the religion of Buddhism, the predominant religion of the nation
- Blue represents the monarchy of the nation, which is recognised as the centre of Thai hearts.
Chinese Taipei Olympic Flag. According to the official website of Chinese Taipei Olympic Committee, Blue Sky(circle) & White Sun(triangles) above the Olympic rings is neither the National Emblem of the Republic of China, nor the Party Emblem of Kuomintang (KMT), but a design in between, where the triangles do not extend to the edge of the blue circle, as registered at International Olympic Committee in 1981 and digitally rendered in 2013. Besides, the blue outline of the five-petaled plum blossom is broader than the red one. Moreover, the CMYK code of the blue one and the Blue Sky & White Sun is "C100-M100-Y0-K0", and different from the Olympic rings (C100-M25-Y0-K0). Note that it's the only version recognized by IOC.