Young Corbett II
| |||
![]() | |||
Pełne imię i nazwisko | William J. Rothwell | ||
Pseudonim | Young Corbett | ||
Data i miejsce urodzenia | 4 października 1880 Denver | ||
Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 1927 Denver | ||
Obywatelstwo | Stany Zjednoczone | ||
Wzrost | 159 cm | ||
Kategoria wagowa | piórkowa | ||
Bilans walk zawodowych | |||
Liczba walk | 111 | ||
Zwycięstwa | 58 | ||
Przez nokauty | 47 | ||
Porażki | 14 | ||
Remisy | 12 | ||
Nieodbyte | 3 |
Young Corbett II, właśc. William J. Rothwell (ur. 4 października 1880 w Denver, zm. 10 kwietnia 1927 w Denver) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii piórkowej.
Życiorys
Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1896. Przybrał pseudonim "Young Corbett" od mistrza świata wszechwag Jamesa J. Corbetta. Ponieważ walczył już inny bokser o tym przydomku (George Green), Rothwell był nazywany "Young Corbett II". W późniejszych latach inny bokser, Raffaele Giordano, który przybrał pseudonim "Young Corbett III", został zawodowym mistrzem świata wagi półśredniej. Żaden z tych pięściarzy nie był spokrewniony z pozostałymi[1]. Pierwsze 15 walk zawodowych stoczył w 1897, a w 1898 kolejnych 15.
W 1901 pokonał takich przeciwników, jak Joe Bernstein, Eddie Santry, Oscar Gardner i były dwukrotny mistrz świata George Dixon. 28 listopada tego roku w Hartford znokautował w 2. rundzie mistrza świata w kategorii piórkowej Terry'ego McGoverna (w 1. rundzie obaj zawodnicy leżeli na deskach) i został nowym czempionem.
W obronie tytułu wygrał z takimi bokserami, jak: Kid Broad (13 maja 1902 w Denver na punkty), Joe Bernstein (16 października 1902 w Baltimore przez KO w 7. rundzie) i Austin Rice (14 stycznia 1903 w Hot Springs przez techniczny nokaut w 18. rundzie). Broniąc tytułu zremisował z Eddiem Hanlonem 26 lutego 1903 w San Francisco i ponownie pokonał McGoverna 31 marca 1903 w San Francisco przez KO w 11. rundzie.
Później nie był w stanie utrzymać limitu wagi piórkowej i zrezygnował z tytułu. Wakujący tytuł zdobył Abe Attell. Niektóre źródła[2] podają, że Attell bronił mistrzostwa w kategorii piórkowej poniżej 122 funtów, a Corbett powyżej tej wagi, wygrywając dwie walki (z Hanlonem i Dave'em Sullivanem) i przegrywając trzecią (z Jimmym Brittem 25 marca 1904 w San Francisco na punkty).
W 1904 i 1905 Young Corbett II przegrał dwukrotnie z Battlingiem Nelsonem, w 1906 przegrał z Aurelio Herrerą i stoczył walkę no decision z McGovernem. Boksował do 1910.
Stoczył w sumie 111 walk, z których wygrał 58, przegrał 14, zremisował 12, 24 było no decision, a 3 no contest. Został wybrany w 2010 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
- ↑ James B. Roberts, Alexander G. Skutt: The Boxing Register. International Hall of Fame Official Record Book. Wyd. 4. Ithaca: McBooks Press, Inc., 2006, s. 90. ISBN 978-1-59013-121-3. (ang.)
- ↑ Wykaz walk zawodowych Corbetta, boxrec.com [dostęp 2013-01-26] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Young Corbett II, International Boxing Hall of Fame [dostęp 2013-01-26] (ang.).
- Young Corbett II (William Rothwell), The Cyber Boxing Zone Encyclopedia [dostęp 2013-01-26] (ang.).
- Wykaz walk zawodowych Corbetta, boxrec.com [dostęp 2013-01-26] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Boxing. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Young Corbett II