Zaostrowiecze
![]() krzyż powstańców styczniowych | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Sielsowiet | |
Populacja (2009) • liczba ludności |
|
Kod pocztowy | 222647 |
Położenie na mapie Białorusi (c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de | |
![]() | |
Portal ![]() |
Zaostrowiecze (biał. Заастравечча, Zaastrawieczcza; ros. Заостровечье, Zaostrowieczje) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie kleckim, w sielsowiecie Zaostrowiecze.
Siedziba parafii prawosławnej pw. św. Dionizego Areopagity[2].
Historia
Dawniej wieś i dwa folwarki. Znajdowała się tu kaplica rzymskokatolicka. W czasach carskich i II Rzeczypospolitej siedziba gminy Zaostrowiecze.
W latach 1927–1932 obok wsi powstało miasteczko Zaostrowiecze. Mieściły się w nim urząd gminy, posterunek Policji Państwowej, kompania KOP-u, siedziba należącego do Radziwiłłów nadleśnictwa i 7-klasowa szkoła. Zbudowano również drewniany kościół rzymskokatolicki, konsekrowany 16 sierpnia 1933 i w 1937 zniszczony w wyniku podpalenia. Następnie wybudowano kościół murowany, znacjonalizowany po wojnie przez komunistów. W latach międzywojennych w Zaostrowieczu powstała również cerkiew prawosławna[3].
W czerwcu 1942 Niemcy i białoruscy kolaboranci aresztowali polską inteligencję, wśród której byli m.in. proboszcz katolicki, aptekarz, weterynarz, sklepikarz, sekretarz gminy, nauczyciele i porucznik Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Zostali oni później rozstrzelani w Baranowiczach. Podczas wojny proboszcz prawosławny Gachowicz kolaborawał z Niemcami[3].
W Zaostrowieczach urodził się prezydent Gorzowa Wielkopolskiego Włodzimierz Kiernożycki.
Uwagi
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
- ↑ ХРАМ СВЯЩЕННОМУЧЕНИКА ДИОНИСИЯ АРЕОПАГИТА АГ. ЗАОСТРОВЕЧЬЕ (ros.). sluck-eparchiya.by. [dostęp 2021-02-28].
- ↑ a b Marian Podgóreczny – „Boje o kościół” (pol.). Kresy24. [dostęp 2018-12-17].
Bibliografia
- Zaostrowiecze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 395 .
- Zaostrowiecze na mapie WIG
- Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Media użyte na tej stronie
Autor: Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape ., Licencja: CC BY-SA 4.0
Позиционная карта Минской области
Цилиндрическая равноугольная проекция с координатами краёв:
- С: 55.09° с.ш.
- Ю: 52.31° с.ш.
- З: 25.86° в.д.
- В: 29.64° в.д.
(c) Karte: NordNordWest, Lizenz: Creative Commons by-sa-3.0 de
Location map of Belarus
Autor: Валацуга (http://forum.globus.tut.by/viewtopic.php?p=60985#60985), Licencja: CC BY-SA 3.0
Заастравечча. Крыж паўстанцам 1863-64 гг. паміж вв. Заастравечча і Узнога