Zbludzkie Wierchy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Mody%C5%84_G30.jpg/240px-Mody%C5%84_G30.jpg)
Zbludzkie Wierchy – cztery niewybitne wzniesienia w południowo-wschodniej części Beskidu Wyspowego, w widłach Kamienicy i jej dopływów: potoku Szczawa i potoku Zbludza. Znajdują się w zakończeniu grzbietu odbiegającego w południowym kierunku od wschodniej grani Mogielicy. Grzbiet ten zaczyna się tuż po południowej stronie Przełęczy Słopnickiej i biegnie poprzez Jasionik (776 m) do Zbludzkich Wierchów[1].
Zbludzkie Wierchy mają charakter niewielkiego pasma, nietypowego dla Beskidu Wyspowego. Składają się z kilku niskich wierzchołków, oddzielonych płytko wciętymi przełęczami. Najwyższy z nich ma wysokość 820 m. Najdalej na południe wysunięta jest Bystra Góra (670 m) znajdująca się w widłach Kamienicy i potoku Zbludza[2]. Zbludzkie Wierchy z powodu stromości stoków nie zostały wykorzystane dla celów rolniczych. Nie ma też na nich polan. Są całkowicie zalesione, jedynie na dolnej części ich stoków i u podnóży znajdują się przysiółki miejscowości Kamienica – m.in. Szczeltów oraz miejscowości Szczawa i Zbludza[1]. Od Przełęczy Słopnickiej prowadzi w ich kierunku asfaltowa wąska droga na granicy lasu i pól uprawnych miejscowości Zalesie, kończy się jednak tuż przed Zbludzkimi Wierchami[1].
Szlaki turystyczne
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Autor: Jerzy Opioła, Licencja: CC BY-SA 4.0
Widok z polany Tokarka na Modyń i Zbludzkie Wierchy
Czerwony szlak turystyczny.