|
|
![Ilustracja](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Croisade_populaire.JPG/240px-Croisade_populaire.JPG) Trasa I wyprawy ludowej |
Czas | ok. 20 czerwca 1096 |
Miejsce | Zemun, dzisiejsza Serbia |
Wynik | zwycięstwo wojsk krzyżowych |
Strony konfliktu |
---|
|
Dowódcy |
---|
|
Siły |
---|
Kilkanaście tysięcy ludzi | nieznane |
|
Straty |
---|
niewielkie | ok. 4 000 zabitych |
|
brak współrzędnych |
---|
Zdobycie Zemunia – zajęcie i splądrowanie cytadeli w Zemuniu dokonane ok. 20 czerwca 1096 roku przez wojska I wyprawy ludowej.
Przemarsz armii Waltera bez Mienia
Wyprawa ludowa wyruszyła w kwietniu 1096 roku z Kolonii i skierowała się w stronę Konstantynopola. Król Koloman I zezwolił wojskom krzyżowym na przemarsz przez terytorium węgierskie[1]. Oddział Waltera bez Mienia dotarł pod koniec maja do Zemunia, gdzie znajdowała się granica z Cesarstwem Bizantyńskim. Doszło tam do incydentu, gdy szesnastu krzyżowców splądrowało bazar. Węgrzy szybko złapali awanturników, a następnie odebrali im broń i wygnali z miasta. Oburzone wojska krzyżowe przystąpiły do rabowania okolic Belgradu i wdały się w walki z miejskim garnizonem. W walkach zginęło wielu krzyżowców, a kilkunastu spłonęło żywcem w kościele[2]. Krótko po tych wydarzeniach Walter opuścił miasto i kontynuował podróż do Konstantynopola.
Zdobycie miasta przez krzyżowców
20 czerwca 1096 roku do Zemunia dotarła znacznie liczniejsza armia pod dowództwem Piotra z Amiens. Namiestnik twierdzy rozkazał zaostrzyć środki bezpieczeństwa. Krzyżowcy byli podejrzliwi, szczególnie po otrzymaniu informacji o losie szesnastu ludzi Waltera. Prawdopodobnie to było przyczyną walk, które wybuchły w mieście. Według niektórych przekazów, bitwa rozpoczęła się na targu od sprzeczki o cenę butów[3]. Oddział krzyżowców pod dowództwem Gotfryda Burela zaatakował i zdobył miejską twierdzę. W walkach zginęło ok. 4 000 Węgrów, a krzyżowcy zdobyli znaczne zapasy żywności. Po tym nieoczekiwanym sukcesie wojska Piotra z Amiens szybko przeprawiły się przez Sawę, aby uniknąć zemsty Węgrów.
Przypisy
Bibliografia
- Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych (Tom 1). Warszawa: PIW, 1997. ISBN 83-06-02542-3.