Znachor (film 1937)
![]() Kazimierz Junosza-Stępowski, odtwórca głównej roli | |
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery | 16 września 1937 |
Kraj produkcji | |
Język | polski |
Czas trwania | 100 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role | Kazimierz Junosza-Stępowski, |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Produkcja | Warszawskie Biuro Kinematograficzne Feniks |
Kontynuacja | Profesor Wilczur (1938) |
Znachor – polski film fabularny z 1937 roku. Adaptacja wydanej w tym samym roku powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza pod tym samym tytułem. Znachor okazał się sukcesem kasowym w okresie międzywojennym. W 1938 roku nakręcono drugą część pod tytułem Profesor Wilczur, a w 1939 roku część trzecią Testament profesora Wilczura. Za najwybitniejszy walor filmu uznano próbę poruszenia na ekranie problemu etyki lekarskiej oraz tytułową kreację doskonałego aktora teatralnego i filmowego Kazimierza Junoszy-Stępowskiego[1]. W filmie tym zadebiutował młody aktor Włodzimierz Łoziński[2].
Treść
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/70/Scena_z_filmu_Znachor.jpg/220px-Scena_z_filmu_Znachor.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Tadeusz_Do%C5%82%C4%99ga-Mostowicz_-_Znachor_01_page014.jpg/220px-Tadeusz_Do%C5%82%C4%99ga-Mostowicz_-_Znachor_01_page014.jpg)
Żona znanego chirurga, profesora Wilczura ucieka z kochankiem, zabierając ze sobą ich kilkuletnią córeczkę Marysię. Załamany doktor, włócząc się po mieście trafia do podrzędnego szynku, gdzie zostaje ograbiony i pobity, na skutek czego traci pamięć. Nie pamiętając, kim jest, po kilkunastu latach włóczęgi zamieszkuje na wsi u młynarza. Z czasem zyskuje sławę jako znakomity znachor.
Obsada
- Kazimierz Junosza-Stępowski – profesor Rafał Wilczur / Antoni Kosiba
- Elżbieta Barszczewska – Beata, żona profesora Wilczura oraz Marysia Wilczurówna
- Witold Zacharewicz – Leszek Czyński
- Mieczysława Ćwiklińska – Szkopkowa
- Józef Węgrzyn – doktor Dobraniecki
- Wojciech Brydziński – ojciec Leszka
- Wanda Jarszewska – matka Leszka
- Romuald Gierasieński – bileter Franek
- Marian Wyrzykowski – leśniczy Janek, ukochany Beaty
- Stefan Hnydziński – Woydyłło
- Hanna Różańska – aptekarzowa
- Stanisław Grolicki – młynarz Prokop
- Włodzimierz Łoziński – Wasyl, syn Prokopa
- Helena Zarembina – Michalesia
- Tadeusz Frenkiel – doktor Pawlicki
- Helena Buczyńska – córka Prokopa
- Halina Marska – Olga, synowa Prokopa
- Jacek Woszczerowicz – Jemioł
- Michał Halicz – drab
- Ryszard Misiewicz – aptekarz
- Julian Krzewiński – prezes sądu apelacyjnego
- Józef Maliszewski – obrońca
- Artur Socha – prokurator
- Zygmunt Biesiadecki – włóczęga
- Tadeusz Mergel
- Mieczysław Borowy
- Irena Grywiczówna
- Eugeniusz Koszutski – wodzirej
- Jerzy Sulima-Jaszczołt
- Franciszek Dominiak
- Jerzy Rygier
- Stanisław Jaworski – nie występuje w czołówce
- Stanisław Woliński – parobek młynarza (nie występuje w czołówce)
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Znachor w bazie filmpolski.pl
- Znachor w bazie Filmweb
- Znachor w bazie IMDb (ang.)
- Znachor w bazie Filmoteki Narodowej „Nitrofilm”
- Znachor w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
- Z ekranu. Znachor (recenzja). „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 216 z 23 września 1937.
Media użyte na tej stronie
grafika z książki PL, Biblioteka Książek Ciekawych i Pożytecznych, Warszawa 1938
Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Polish writer (died 1939)
grafika z książki PL, Biblioteka Książek Ciekawych i Pożytecznych, Warszawa 1938
Scena z filmu "Znachor" z 1937 (źródło: Światowid 1/1939)