Zygfryd Kuchta
![]() Zygfryd Kuchta (2013) | ||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 5 stycznia 1944 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||
![]() ![]() |
Zygfryd Kuchta (ur. 5 stycznia 1944 w Diepholz) – polski piłkarz ręczny grający na pozycji obrotowego i obrońcy, a także trener tej dyscypliny. Medalista olimpijski (jako zawodnik) i medalista mistrzostw świata (jako trener). Uznawany za najlepszego obrońcę w historii polskiego szczypiorniaka.
Życiorys
Karierę sportową rozpoczął w 1960 jako zawodnik koszykówki w drużynie młodzików łódzkiego MKS MDK. Studiował na Akademii Wychowania Fizycznego, którą ukończył w 1968 z tytułem zawodowym magistra wychowania fizycznego i uprawnieniami trenera drugiej klasy w koszykówce i piłce ręcznej. W czasie studiów kontynuował bez sukcesów karierę zawodnika koszykówki (w stołecznym AZS-AWF), w wieku 23 lat zmienił dyscyplinę na piłkę ręczną. Otrzymał pseudonim boiskowy „Zyga”[1].
Po ukończeniu studiów jako mierzący 189 cm i ważący 88 kg sportowiec został zawodnikiem Spójni Gdańsk, z którą zdobył dwa tytuły mistrza Polski (1969, 1970). W 1970 powrócił do Łodzi, grał kilka lat w Anilanie (ok. 500 spotkań).
W latach 1967–1976 rozegrał w polskiej reprezentacji narodowej 142 spotkania (wielokrotnie pełnił funkcję kapitana zespołu). Uczestniczył w mistrzostwach świata w 1970 i w 1974, a także dwukrotnie w igrzyskach olimpijskich. W Monachium w 1972 zajął z polską drużyną dziesiąte miejsce, zaś w Montrealu w 1976 wywalczył brązowy medal[2].
W 1976 wyjechał do Austrii. Pracował tam do 1979 jako szkoleniowiec i zawodnik, dwukrotnie zdobył z ASKO Linz mistrzostwo kraju (1978 i 1979). Do Polski powrócił w 1980, by pracować jako szkoleniowiec Anilany (z którą wywalczył mistrzostwo Polski w 1983) i trener kadry narodowej (od 1981), która pod jego opieką zdobyła brązowy medal na mistrzostwach świata w 1982. Kierowana przez niego drużyna wywalczyła prawo udziału w Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles w 1984, które jednak zostały zbojkotowane przez Polskę. Zygfryd Kuchta podjął wówczas decyzję o wyjeździe do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie pracował z zespołami klubowymi i reprezentacją tego kraju.
Po powrocie do Europy pełnił jeszcze ponownie funkcje szkoleniowe w klubach z Łodzi i Linzu, a w latach 2003–2006 był trenerem kobiecej reprezentacji Polski. Zamieszkał w Łodzi, gdzie został wykładowcą wychowania fizycznego na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego.
Odznaczenia
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2014)[3] i Oficerskim (2021)[4][5] Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz: 95 lat piłki ręcznej. Warszawa: Związek Piłki Ręcznej w Polsce, 2013, s. 273.
- ↑ Zygfryd Kuchta. sports-reference.com. [dostęp 2015-04-04]. (ang.).
- ↑ M.P. z 2014 r. poz. 654.
- ↑ M.P. z 2021 r. poz. 636.
- ↑ Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski dla Zygfryda Kuchty. prezydent.pl, 27 czerwca 2021. [dostęp 2021-06-30].
Bibliografia
- Zygfryd Kuchta. olimpijski.pl. [dostęp 2015-04-04].
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Handball. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.
Olympic Rings without "rims" (gaps between the rings), As used, eg. in the logos of the 2008 and 2016 Olympics. The colour scheme applied here pertains to the 2016 Olympics in Rio de Janeiro.