HMS Hero (1936)

HMS Hero (H99)
Ilustracja
Klasaniszczyciel
TypH
Historia
StoczniaVickers Armstrongs, Newcastle
Położenie stępki28 lutego 1935
Wodowanie10 marca 1936
 Royal Navy
Wejście do służby23 października 1936
Los okrętuzłomowany 1950
Dane taktyczno-techniczne
Wypornośćstandardowa: 1340 ts
pełna: 1859 ts
Długość98,5 m
Szerokość10,1 m
Zanurzenie3,8 m
Napęd
3 kotły, 2 turbiny Parsonsa, 2 śruby, 34 000 shp
Prędkość36 węzłów
Zasięg5530 Mm przy 15 w.
Uzbrojenie
4 działa kal. 120 mm (4 x I)
8 wkm plot. kal. 12,7 mm (2 x IV)
8 wyrzutni torped kal. 533 mm (2 x IV)
bomby głębinowe
Załoga145 oficerów i marynarzy

HMS Hero – brytyjski niszczyciel typu H z okresu II wojny światowej. W latach 1937−1939 operował na Morzu Śródziemnym, patrolując między innymi wybrzeża hiszpańskie, w związku z hiszpańską wojną domową. Po wybuchu II wojny światowej działał w rejonie Atlantyku i Morza Śródziemnego. 15 listopada 1943 roku przekazany Royal Canadian Navy.

Historia

„Hero” powstał w ramach programu rozbudowy floty na rok 1934, jako jedna z jednostek typu H. Rozpoczęcie budowy nastąpiło 28 lutego 1935 roku w stoczni Vickers Armstrongs w Newcastle. Wodowanie odbyło się 10 marca, a przyjęcie do służby 23 października 1936 roku.

Po wejściu do służby, „Hero” został przydzielony do 2. Flotylli Niszczycieli (2nd Destroyer Flotilla) i skierowany na Morze Śródziemne, gdzie odbywał patrole w związku z hiszpańską wojną domową i wprowadzonym embargiem na dostawy broni dla stron konfliktu, którego przestrzegania egzekwował[1][2].

5 kwietnia 1940 roku 2. Flotylla z HMS „Hero” wyszła z bazy jako eskorta sił mających za zadanie postawienie min na trasach przewozu rudy żelaza z portów norweskich do III Rzeszy (operacja Wilfred)[3]. Operacja ta zbiegła się z niemiecką inwazją na Norwegię. 13 kwietnia natknął się na uszkodzony niemiecki niszczyciel „Hans Lüdemann”, który następnie zatopił za pomocą torpedy.

17 maja okręt został przeniesiony w rejon Morza Śródziemnego, gdzie 19 lipca 1940 roku wziął udział w bitwie koło przylądka Spatha. Podczas bitwy eskortował krążownik „Sydney” i brał udział w ratowaniu rozbitków z włoskiego krążownika „Bartolomeo Colleoni”.

Służba w Royal Canadian Navy

Od kwietnia do listopada 1943 roku był poddany przebudowie na niszczyciel eskortowy. Następnie przekazano go w darze Royal Canadian Navy, gdzie otrzymał imię „Chaudière”. 6 marca 1944 roku eskortując konwój HX 228 wraz z innymi okrętami zmusił do wynurzenia niemiecki okręt podwodny U-778, a następnie zatopił go torpedą. Wiosną 1944 roku HMCS „Chaudière” osłaniał siły alianckie w związku z operacją Overlord, w jej ramach wspólnie z dwoma innymi okrętami zatopił dwa niemieckie okręty podwodne, w rejonie Zatoki Biskajskiej.

W listopadzie 1944 roku okręt skierowano do stoczni w celu przebudowy i remontu. Prac nie ukończono przed końcem wojny i z powodu złego stanu technicznego okręt sprzedano na złom w sierpniu 1945 roku. Złomowanie okrętu zakończyło się w 1950 roku.

Przypisy

Bibliografia

  • Józef W. Dyskant: Konflikty i zbrojenia morskie 1918-1939. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1983. ISBN 83-215-3243-8.
  • John English: Amazon to Ivanhoe. British Standard Destroyers of the 1930s. Kendal: World Ship Society, 1993. ISBN 0-905617-64-9.
  • Robert Gardiner, Roger Chesneau (red.): Conway’s all the World’s Fighting Ships 1922-1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7.
  • Jerzy Lipiński: Druga wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1995. ISBN 83-902554-7-2.
  • Andrzej Perepeczko: Burza nad Atlantykiem. Tom I. Warszawa: Lampart, 1999. ISBN 83-86776-45-5.
  • Andrzej Perepeczko: Burza nad Atlantykiem. Tom II. Warszawa: Lampart, 2000. ISBN 83-86776-57-9.

Media użyte na tej stronie