Tadeusz Zieliński (powstaniec warszawski)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1918–1920, |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 32 pułk piechoty |
Stanowiska | dowódca samochodu opancerzonego „Kubuś” |
Główne wojny i bitwy | wojna polsko-bolszewicka |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Tadeusz Zieliński (ur. 12 lipca 1903 w Szemborowie[a], powiat rypiński, zm. 29 lutego 1988 w Poznaniu) – plutonowy podchorąży Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Stefana i Eugenii z domu Zembrzuskiej. Jako ochotnik wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej (w szeregach 32 pułku piechoty i 205 ochotniczego pułku piechoty). Maturę zdał w gimnazjum w Płońsku (1924). Student Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1924–1929) oraz Wydziału Społecznego warszawskiej Szkoły Nauk Politycznych (1930–1934). Zatrudniony był jako nauczyciel szkół powszechnych w Warszawie i okolicach, a od 1930 na stanowisku referenta w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. We wrześniu 1939 wziął udział w obronie Warszawy[1].
Od marca 1942 w Armii Krajowej, w powstaniu warszawskim dowodził samochodem opancerzonym „Kubuś” i zajmował stanowisko zastępcy dowódcy plutonu Kolumny Motorowej „Wydra” w Zgrupowaniu „Krybar”. Uczestnik walk na Powiślu, w Śródmieściu i ataku na Uniwersytet, ranny 23 sierpnia 1944. Rozkazem dowódcy AK z 25 września 1944[b] odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari – za wyjątkową osobistą odwagę, dobry przykład dla otoczenia i dodatnie wyniki w dowodzeniu[2].
Po upadku powstania uciekł pod Ożarowem z transportu jeńców[c]. Od 1949 mieszkał i pracował w Poznaniu. Zatrudniony był na stanowiskach kierowniczych w związkach spółdzielczych. Na emeryturze od grudnia 1970. W 1930 zawarł związek małżeński z Ireną z domu Wójcicką, z którą miał córkę Barbarę[3]. Zmarł w Poznaniu i spoczywa na tamtejszym cmentarzu Miłostowo (pole: 7, rząd: 14, miejsce: 699).
Odznaczenia
Uwagi
- ↑ Według części źródeł (https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/tadeusz-zielinski,52069.html) urodził się we wsi Szczutowo.
- ↑ Był to rozkaz dowódcy Armii Krajowej nr 461.
- ↑ Według części źródeł (https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/tadeusz-zielinski,52069.html) po upadku powstania przebywał w stalagu XI B Fallingbostel.
Przypisy
- ↑ Polak (red.) 1999 ↓, s. 108.
- ↑ Polak (red.) 1999 ↓, s. 108-109.
- ↑ Polak (red.) 1999 ↓, s. 109.
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. Konspiracja 1939-1945. T. 5/I. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-98-6.
Media użyte na tej stronie
Ta ^specifik^ z W3C grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape .
Baretka: Warszawski Krzyż Powstańczy
Naramiennik plutonowego Wojska Polskiego (1925-39).